Spokój

[Trollformel]

czym jesteś w anatomii sierści
spoczywa ja siarka 
chwilowo zatopiona w kłębku 
robię na drutach wzór genu z wełny 
owce przeszły golizny ciarki 
w ten skład wplatam elastynę 
niech mnie rozciąga pozycja 
kocim grzbietem jo jo ga 
najeżę cię 
elektrycznie 
jesteś?

 

spokój!?

Edytowane 6 godzin temu przez Trollformel (wyświetl historię edycji)

[bazyl_prost]

@Trollformel nie bardzo wiem jak można sformułować jaźń z włosa , a może tu chodzi o zwykłe jesteś...? takie wodno gwiezdne...

Edytowane 6 godzin temu przez bazyl_prost (wyświetl historię edycji)

[Trollformel]

@bazyl_prost Taki o włos spokój.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie potrafię opisać spokoju, czasami jest to słowo "cisza" ale czy faktycznie nim jest? Jeszcze myślę...

[Amber]

@Trollformel  Spokój na skrzyżowaniu. Najbardziej ujmują mnie druty i ostrzyżone owce, a sweter na miarę ,boski. Pozdrawiam:)

[bazyl_prost]

@Trollformel spokój to krzemowy lazur, silicium

[Trollformel]

@bazyl_prost Ironicznie nic nie odpowiem. 

@Amber Sweter, najlepszy przyjaciel na uspokojenie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Berenika97]

@Trollformel

Ten wiersz to czysta energia - skacze między obrazami jak iskry elektryczne. "Anatomia sierści", "gen z wełny", robótki ręczne splecione z ciałem. Wszystko tu wibruje, napięte jak elastyna.

A koniec - "jesteś? spokój!?" - jak wyładowanie. :) 

[Trollformel]

@Berenika97 Ten już chyba ostani, spokoju jak nie ma, tak nie ma. :)

Poszukam poza słowami.

Bardzo dziękuję. 

[Berenika97]

@Trollformel

 

Z całego serca życzę abyś znalazł. :)