Cisza

[Mitylene]

Ciszo...
moja ciszo
tak pięknie szepczesz
muzykę drgającą
łzami

opadają w półcień
słowa i otchłań

nasączoną ostatnimi
oddechami

w milczeniu
trzymasz mnie
za rękę
majestatycznie
tuląc tęsknotę
odurzoną
snami.

 

Autor fotografii: M.Lewandowska

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane wczoraj o 20:59 przez Mitylene (wyświetl historię edycji)

[Arsis]

@Mitylene

 

 

[Radosław]

Świetny tekst! 

[Charismafilos]

@Mitylene śliczny :)

Jednak z ciszą nie ma żartów.

[Berenika97]

@Mitylene

 

To wiersz o samotności i  ciszy jako azylu, jako jedynej towarzyszce, która nie pyta, nie ocenia, tylko "trzyma za rękę". Melancholijny i piękny. Jak kołysanka śpiewana samemu sobie w pustym pokoju. Tak odbieram Twoje słowa. Pozdrawiam. 

[Mitylene]

@Berenika97 interpretacja w punkt:)

[tie-break]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zwróciłam uwagę na tę metaforę,  bo jest zadziwiająco trafna, z psychologicznego punktu widzenia.

Tęsknotę trzeba w jakiś sposób przytłumić, uśmierzyć, nie każdy jest na tyle silny, żeby po prostu przez nią przejść.

Można próbować przespać ją, w stanie emocjonalnej hibernacji.

Można dać jej jakieś substytuty realności - sny, marzenia.

Aż do momentu, w której będzie można opuścić schronienie ciszy i na nowo odzyskać siebie.