Gdzie rdzewieją miecze: 23. Ołtarz zwycięzców

[Łukasz Jurczyk]

23. Ołtarz zwycięzców

(narrator: hypaspista)

 

1.

 

Zamknęli bramy,
jakby mur
miał zatrzymać los.

 

2.

 

Rzeź przyszła o świcie,
z hukiem tarcz
i krzykiem w sercach.

 

3.

 

Ich furia
nas zawstydziła,
więc zabijaliśmy mocniej.

 

4.

 

Uciekli do świątyń —

szukając cudu,
którego nie było.

 

5.

 

Tam, gdzie był azyl,
zrobiliśmy sobie
miejsce ofiarne.

 

6.

 

Kapłan błagał,
z dzieckiem w ramionach —
umarli razem.

 

7.

 

Miasto upadło,
ale my wciąż
mieliśmy nóż w dłoni.

 

8.

 

Zabijaliśmy ciszę,
bo inaczej
trzeba by słuchać.

 

cdn.

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

To jeden z najbardziej przejmujących fragmentów o wojnie dzięki  szczerości.

Trzeci wers jest niesamowity - "Ich furia nas zawstydziła, więc zabijaliśmy mocniej" - zwycięzca może być moralnie gorszy niż pokonany, i że ta wiedza nie powstrzymuje miecza, tylko go napędza.

"Tam, gdzie był azyl, zrobiliśmy sobie miejsce ofiarne" - jedno zdanie, które obraca świat do góry nogami. Profanacja jako zwycięska strategia. Kapłan z dzieckiem - obraz tak konkretny, że boli fizycznie, i ta lakoniczność - "umarli razem". Bez komentarza, bez usprawiedliwienia. I cios na końcu - "Zabijaliśmy ciszę, bo inaczej trzeba by słuchać" - to uniwersalny mechanizm wszelkiej przemocy. Zabijamy ciszę, bo w ciszy słychać echo tego, co zrobiliśmy. To psychologia kata, który musi działać, żeby nie myśleć.

"Ołtarz zwycięzców" - tytuł ironiczny do szpiku kości. Bo to nie ołtarz chwały, to ołtarz ze wstydu, krwi i ciszy, którą trzeba było zamordować, żeby przeżyć zwycięstwo.

Niesamowite!

[Christine]

@Łukasz Jurczyk

 

Przeczytałam trzy razy, świetnie przedstawiłeś okrucieństwo! Wręcz genialnie! Jestem pełna podziwu.Pozdrawiam.:)

[Adam Zębala]

@Łukasz Jurczyk bardzo dobry i bardzo mocny pozdrawiam 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!!

 

Świetne są Twoje komentarze. Rozkładasz wszystko na atomy i docierasz do sedna :)

@Christine Serdecznie dziękuję!!!

 

Okrucieństwo było normą w tamtym świecie. Nie mogłem tego pominąć w opisie drogi bohaterów, gdyż będzie to powoli zatruwać im duszę. 

@Adam Zębala Bardzo dziękuję!!!

 

Pozdrawiam