Pierwsza dwadzieścia dwa

[Sebastian_Pietrzak]

Globalna miłość
zamiera w moich nogach
te lżejsze myśli tracą na wadze
ześlizgując się na uda
uśpiony wzwód delikatnie manipuluje lędźwiami
podczas gdy kamień wczorajszej rozmowy stoi w jelitach
klatka robi za trzech pilnując aby nagle nie zabrakło tchu
mózg uciekł na poduszkę
tworzy notatki, oświadczenia
na wszelki wypadek
jakbym jutro coś spieprzył

[vice]

cholera nbie bardzo podchodzi mi taka medyczna wyliczanka. chyba zabrajkło w nim wiersza jakiegoś punktu który nie byłby tylko przejawem organicznych wielkości. jasne puenta ale puenta jest bardziej oblatana niż treść ( w tym przypadku )a to trochę nnie w tą stronę. i "globalna miłość" z jednej strony dobrze bo ujmuje cały ciężar który nogi nie mogą udźwignąć... itd a jednak nie brzmi najlepiej ( jak dla mnie ). podoba mi się w całości obrót całego tematu o 180 stopni. ten mózg na poduszce ( można było inaczej niż "mózg" ) bo temat fajny nawet bardzo ( lubie takie ) i puenta ( napisalem w tym przypadku ) bo w kontekscie tego tekstu wiem że mógłbyś zrobić o wiele więcej. z tego co pamiętam masz bardziej subtelny sposób pisania niż ekstrawagancki i lepiej ci w tym pierwszym wychodzi tak mi sie wydaje. pozdrawiam.

[Sebastian_Pietrzak]

dziękuję bardzo, przemyślę:)