Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie próbuj zrozumieć
bo staniesz się cyrklem

jedna noga pewnie na ziemi
to za mało by nie upaść

biegnąc szybko nie oglądaj się za siebie
słupy telefoniczne mają tendencję
do wyrastania nagle i bez ostrzeżenia

nie wierz że potykając się zajdziesz daleko
liczba dokonań nie rośnie wprost proporcjonalnie
do ubytku zębów

ustępując miejsca staruszce w tramwaju
miej świadomość
że zwiększasz swoje szanse na żylaki
przez które ona nie może stać

każda minuta
to wieczność dla motyla

czasami myślę
że motyle mają rację

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Chyba jednak jesteś :>
a potrafisz to wyjaśnić ?

Oczywiście drogi Klaudiuszu. Masz tyle wiedzy, aby podejmować wyzwania, aby mieć "jedną nogę", ale za mało by wszystkiemu podołać (druga noga), więc upadasz. Udało się Jasiowi, prawda?
Opublikowano

Motyw cyrkla - świetna sprawa - ale przecież cyrkle mimo swego unieruchomienia bywają ciekawe i przydatne ;-) Poza tym dobrze i intrygująco bawisz się ludzkimi zachowaniami, konwencjami bytu - te fragmenty ze staruszką są wg mnie esencją wiersza. Jestem za!
POZDRAWIAM!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


o co Jasiowi chodziło, to nie trudno się domyślić, pytanie brzmi skąd u Ciebie tak dokładna wiedza na temat stanu mojej ?

Wiem że nie masz całej wiedzy, a dlatego, bo zadajesz pytania. Banał.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


o co Jasiowi chodziło, to nie trudno się domyślić, pytanie brzmi skąd u Ciebie tak dokładna wiedza na temat stanu mojej ?

Wiem że nie masz całej wiedzy, a dlatego, bo zadajesz pytania. Banał.

hehehehe
co do wiersza...
przewrotny:P
Opublikowano

Brawo -jako pierwszy głos damski – i drugi z aplauzem !
Mogłabym trochę pomarudzić
szczególnie jeśli dot. to tego fragmentu :
nie wierz że potykając się zajdziesz daleko
liczba dokonań nie rośnie wprost proporcjonalnie
do ubytku zębów
ale podaruję sobie ze względu na kanikułę, skoro chwila to wieczność – kapitalne ! i biorę go w całości. Pozdrawiam upalnie Arena

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


o co Jasiowi chodziło, to nie trudno się domyślić, pytanie brzmi skąd u Ciebie tak dokładna wiedza na temat stanu mojej ?

Wiem że nie masz całej wiedzy, a dlatego, bo zadajesz pytania. Banał.
kręcisz - tezę tę postawiłeś zanim jeszcze zadałem pytanie... ;)
Opublikowano

O rany! Naprawdę coś mi się z tym wierszem udało. A byłem taki niepewny. Pewnie w końcu ktoś mnie zjebie za niego, ale że się podoba to już coś. Jeszcze raz dziękuję.
PS Fajnie by było jakbyście chłopaki tą batalię wątpliwie erystyczną przeniesli na forum, albo na priva :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor Metaforyczne stworzenia z tych kryształów.
    • @hollow man   „ Za każdym idzie jego Cień (…) C.G.J.    nawet w słoneczny dzień, dostrzegamy swój cień… pozdrawiam hollow man:)   
    • @aniat.   Bardzo dziękuję!  To prawda - mijamy się codziennie, nie wiedząc, kto balansuje na krawędzi. Ta niewidzialność cierpienia to osobna tragedia. "Patrzmy na siebie łagodniej" - piękne zakończenie. Dziękuję za zrozumienie i empatię. :)))  @Whisper of loves rain   Bardzo dziękuję! Tak, życie toczy się dalej, nawet gdy w środku jest już koniec. To właśnie ta rozdzierająca dwoistość. Dziękuję za tak trafne ujęcie.  Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 Wiersz o tym, że życie toczy się dalej, nawet gdy w środku wszystko już dawno się skończyło. Codzienność rozpięta między lodówką a przepaścią' – nic dodać, nic ująć. Przejmujące.  
    • @Natuskaa   Bardzo dziękuję! Dziękuję za te słowa. Tak, ranki mogłyby być resetami... gdyby nie to, że czasem budzimy się z tym samym ciężarem co wczoraj. Świat rozprasza, to prawda - ale czasem problem jest w tym, że nie ma się dokąd zresetować. Pozdrawiam. :) @iwonaroma   Bardzo dziękuję! Tak - wróżka to ostatni desperacki gest, gdy ratunku nie ma ani na zewnątrz, ani w środku. Czasem idziemy tam, gdzie wiemy, że to bez sensu. Dziękuję za tę uwagę. Pozdrawiam. @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję! Wróżka też ma swoją wróżkę a ta kolejną i tak w nieskończoność, bo czasami nikt nie umie sobie pomóc. Pozdrawiam :) @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję! Dziękuję za ten piękny obraz - wróżka zamieniająca się w źródlane strumienie. To mogłoby być zakończenie, którego wiersz potrzebuje. A "bądź sobą" - gdyby to było takie proste. :) Bardzo dziękuję za tak miłe słowa o wierszu. Serdecznie pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...