Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Usypię garść marzeń
i na wycieraczce złożę,
niczym anioł we mgle
co oczyma skojarzeń zagląda
przez serce Twoje i moje
a na pytań wiele,
odpowiedź jedną ma - kochaj.

Nie patrz na mnie jak wczoraj,

Bądź sobą i w sobie
iskrę rozgrzej do dna
Niech drży nieujarzmiona
bestia uczuć wyjętych
z porządku dnia,
pięknych,
co altanę jak strzała przecinają z wieczora,

Tylko Ty i ja

i jeszcze on,
obłoki nad nami kołysze
i śpiewem wiatry goni,

a gdy zachodzi potrzeba,
przymyka nam usta
by żadna słabość zazdrosna
serc nam nie pozażynała
nieznośna

On jasność w ciemności roztacza,
duchową meskinerię barwi na kochanie,
jest z nami wszędzię
i na zawsze zostanie.

Opublikowano

gdy zobaczyłam tytuł już miałąm bojowe nastawienie;)...
całość: nie jest aż tak lukrowa jak zapowiadał tytuł, ale brakuje metaforyki, lirycznosci..emocji- za dużo mówisz w tym wierszu (wg mnie)zaburzając nastroj wiersza
pzoa tym przeszkadza mi "kochanie-zostanie" być moze to nieświadomy rym, ale mi nie pasuje zupełnie..i tylew:) pisz dalej, i jeszcze wiecej czytaj :)

Pozdrawiam
Agata

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ty też? :)

"przez serce Twoje i moje
a na pytań wiele,
odpowiedź jedną ma - kochaj." - troszkę to zbyt piękne. Postaraj się nie pisać dosłownie. Poza tym złożoność zdania: "odpowiedź jedną ma ..." zasługuje na karę dziesięciu pompek ;)

A! i wycieraczka to popularne "podłoże" poetów - może więc coś oryginalnego na zachętę??

I jeszcze jedno: nie rozsiewaj rymów po całych strofach. Nie ma to ani ładu, ani składu. Ciężko się czyta - bo wytrąca z rytmu.


Pozdrawiam serdecznie
  • 11 miesięcy temu...
  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

A mnie się podoba. Najważniejsze w wierszu jest uczucie, emocje podmiotu lirycznego. Ten wiersz jest tego sercem. A kompozycja, można przecież przeczytać inaczej, inaczej zaintonować i od razu będzie to inny wiersz.

Rymy i zapis jest dla oczu ale uczucia zawsze są dla głębi człowieka.

Pozdrawiam, Konrad Staszewski

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przejmujący wiersz o losie słabszych i bezbronnych, ze wskazówką na kobiety, będące ofiarami wszelakiej i też systemowej przemocy, po której bardzo trudno podnieść się i dojść do psychicznej równowagi. Tak robią wrogowie, traktujący kobiety wroga jako łup wojenny i osobisty triumf, ale bywa, że i sojusznicy, o czym się niewiele mówiło przez wiele lat po II WŚ. Pozdrawiam serdecznie. 
    • Pochylają się z jesiennymi drzewami co szarpią się z wiatrem walcząc o każdy upadający kolor. Spadają w otchłań zimowego snu przyprószonego symbolem wiary malującej na szybie zimne cienie. Odradzają się i stają raz jeszcze w drzwiach zdziwionej wiosny ogrzanej roześmianym spojrzeniem. A latem tańczą boso po łące nieobliczalnego walca pieszczącego wszystkie kwiaty.   Autor fotografii: M. Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97Przejmujący wiersz. Według mnie ukazuje jedno z najokrutniejszych oblicz wojny. Nieważne, między kim a kim. Liczy się cierpienie, w które każdy konflikt zbrojny obfituje bez miary. Zazwyczaj gwałty są następstwem odczłowieczenia ofiar. Twój utwór przywraca to człowieczeństwo, w cichy, pokorny sposób. Ale przywrócenie człowieczeństwa wiąże się z niewyobrażalnym bólem,  z którym trzeba się zmierzy, aby, z pokonać w sobie wszystkie łby hydry - traumy. Peelka zabliźniła się sama w sobie. Przed nią jeszcze długa droga,na którą może nigdy nie odważy się wejść. Oczywiście to zrozumiałe, że ukryła całą swoją wrażliwość poza zasięgiem świata, nawet poza zasięgiem własnej świadomości. Pytanie - co dalej. Tekst tutaj zatrzymuje się, nie kończy rozpoczętej historii...
    • @Robert Witold Gorzkowski Myślę, że dobrze rozumiem, o czym piszesz. O zmianach, które mają z nas uczynić nowych, lepszych ludzi. Obserwujemy przecież świat i widzimy, kto w nim odnosi sukces. Niejednokrotnie podejmujemy taki wysiłek, żeby spróbować budzić respekt, zasłużyć na szacunek innych - ale często te zmiany są powierzchowne i dotyczą jedynie zachowań, a nie osobowości. Naśladujemy, a nie działamy w zgodzie z własnym systemem wartości. Kluczem  jest praca z samym sobą, aby wydobyć z wnętrza siebie szlachetność, wtedy nie trzeba przebierać się za wilka, ani za kogokolwiek innego. Spolegliwość wtedy znika, pojawia się siła, wynikająca z tego, że człowiek odnalazł siebie i zna swoje wszystkie azymuty.
    • To gdzie jesteś Turysto pielgrzymie? którą masz pod nogą połowę świata?  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...