Pamiętanie

[Berenika97]

Oprawia obrazy
w ramy zbyt ciasne
dla żywego spojrzenia.

Łagodnieje o zmierzchu,
gdy pękają kontury,
lecz w pełnym świetle
obnaża puste miejsca.

Zamyka krąg powtórzeń,
gdzie każda myśl
wraca do własnego cienia.

W słowie „pamiętam” drzemie
pułapka z lukru,
konserwująca
martwe radości
i czas bez następstwa -
by ranom nie przysługiwało
prawo do blizny.

Pamiętanie
jest trwaniem bytu,
w którym nic
już się nie staje.

[tie-break]

@Berenika97Bardzo ciekawy wiersz, który pokazuje, że nie należy tkwić w błędnym kole traumy.

Prowadzisz go bardzo spokojnie, z przenikliwością i głębią spostrzeżeń.

Mądre pamiętanie jest wielkim darem, ale żeby osiągnąć ten etap, trzeba przejść przez wszystkie wcześniejsze fazy.

Najważniejszą bodaj rzeczą jest, mimo wszystko, kontakt z drugim człowiekiem.

 

[Berenika97]

@tie-break 

Bardzo dziękuję za tak wnikliwą lekturę. To, co napisałaś o drodze do "mądrego pamiętania", bardzo do mnie trafia - rzeczywiście, żadnego etapu nie da się przeskoczyć. A kontakt z drugim człowiekiem... tak, to właśnie w nim często odnajdujemy siłę, by w ogóle chcieć wyjść z tego błędnego koła. Pozdrawiam. 

[Marek.zak1]

Znowu poruszyłaś ciekawy temat. Pamiętanie ma dwa wymiary, jeden racjonalny, bo mózg pamięta, lepiej lub gorzej, co się wydarzyło, lub co człowiek widział, czy przeżył. To pamiętanie ma pozytywny aspekt, bo większa wiedza pomaga człowiekowi w życiu, pomaga unikać tych samych i podobnych błędów. Drugie pamiętanie, jaki u Ciebie, to przeżywanie, wspominanie traumatycznych wydarzeń, a dotyczy emocji, które bolą i nie pozwalają zabliźnić się ranom. Jeśli to pamiętanie i przekonanie, że nic się już nie wydarzy jest "trwaniem bytu", niestety ma destrukcyjny wpływ, a może prowadzić do depresji, czy załamań nerwowych. Ludziom wrażliwym, emocjonalnym trudno niestety nad tym zapanować.

Pozdrawiam serdecznie z podobaniem dla wiersza. 

[Berenika97]

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! 

Dziękuję za to rozróżnienie - trafiłeś w sedno problemu. Ten wiersz dotyka właśnie tego boleśniejszego wymiaru pamięci, ale może próbuje też pokazać, że da się z nim jakoś współistnieć, nie pozwalając mu całkowicie sobą zawładnąć. Pozdrawiam. 

@APM  Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - faktycznie pamiętanie może boleć - ja wolę by cieszyło -

              tak to działa - ciekawy wiersz - budzi refleksje - 

                                                                                               Pzdr.serdecznie.

               

[Gerber]

Ładny refleksyjny wiersz. 

[Tectosmith]

@tie-break @Berenika97 @Marek.zak1 
Zaskakuje mnie, jak szybko poezję próbuje się zamienić w popularnonaukowy wykład o pamięci. Ten wiersz nie mówi o mechanizmach ani „porządkowaniu” pamięci, tylko o stanie zamknięcia. Próby psychologizowania i dopisywania funkcji pamięci są już poza tekstem. Pozdrawiam. 

[Marek.zak1]

@Tectosmith Wiersz budzi myśli, czy refleksje nie zawsze związane bezpośrednio z tekstem i każdy może mieć własne. Mnie, jako autora cieszą takowe i cenię i różnorodność.  Pozdrawiam. 

[Tectosmith]

@Marek.zak1
To, że jesteś autorem, tym bardziej zobowiązuje do spójności pojęciowej. Rozdzielanie pamięci na „racjonalną” i „emocjonalną” nie wprowadza klarowności, bo opisuje to samo zjawisko dwoma językami. Zasłanianie tego interpretacją nie rozwiązuje problemu nieprecyzyjnego użycia pojęć. 

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja nie jestem autorem tego wiersza, natomiast autorce mój wpis przypadł do gustu. Generalnie nie powinno się komentować komentarzy innych czytelników, którzy mogą mieć swoje własne odczucia i opinie, dotyczące opublikowanego tekstu. 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Ramki się zrobiły i zawiesiły same.
Można je przewiesić w bardziej widoczne miejsce,
ale nie dają się wymazać.
Im bardziej chcemy, tym wyraźniej widać.

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest naprawdę dobre - wskazujesz mnie jako osobę nie rozumiejącą tego, co napisałeś: 
 

 

To napisałeś Ty i wiem (serio), że chodzi o to, że jesteś autorem książki i prawie tysiąca tekstów. 
 

 

Autorce podoba się bardzo wiele i nie wnikam w jej gusta. 
 

 

A niby dlaczego? Dlaczego mam nie kwestionować Twojego osądu? Dlaczego miałbym przyjmować Twoje słowa za pewnik? 
Jak już napisałem - bycie autorem zobowiązuje do utrzymania spójności w przekazie. 

[Marek.zak1]

@Tectosmith

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Moja opinia o wrzuconym wierszu nie jest pewnikiem, tylko wyłącznie moją subiektywną opinią. Jeśli masz inną, po prostu to napisz. 

[andrew]

@Berenika97

...

pamięć i prawdę 

w piórka ubieramy 

kaleczymy czym częściej 

błędnie powtarzamy 

 

one z gałązki na gałązķę 

raźno przeskakują 

dobrze w tym piekiełku

przebrane się czują 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Tectosmith]

@Marek.zak1
Napisałem już w komentarzu do Ciebie, Bereniki i Tie-break. Co mam jeszcze dodawać. 
Czytasz w ogóle komentarze czy tylko własne? 

 

[Marek.zak1]

@Tectosmith Przeczytałem Twój komentarz i pod nim jest moja odpowiedź cytuję:

 

Wiersz budzi myśli, czy refleksje nie zawsze związane bezpośrednio z tekstem i każdy może mieć własne. Mnie, jako autora cieszą takowe i cenię i różnorodność.  Pozdrawiam. 

 

W tym  momencie chciałbym zakończyć naszą dyskusję. Dzięki za zrozumienie. 

[Tectosmith]

@Marek.zak1
Nie ma problemu Marku - ja akurat dopuszczam to, że ktoś pierniczy trzy po trzy - bez wnikania w prawa autorskie.