do szpiku

[lena2_]

chłód
wyludnia ulice
legitymując bezdomnych

niektórzy zdążą
po talerz
anonimowej zupy

innym
ustala tożsamość
na miejscu

 

 

Edytowane 3 godziny temu przez lena2_ (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

Poruszyłaś bardzo bolesny temat. Każda zima zbiera zwije swoje żniwo. Ale mnie ogarniają mieszane uczucia. Zaryzykuję twierdzenie, że w naszym kraju naprawdę bezdomnych jest znikoma ilość. Lwia większość na własne życzenie. Uzależnieni - muszą dotknąć dna aby zrozumieć.  Rozmawiałem z kilkoma co w swoim życiu już wszystek alkohol wypili i postanowili się odbić od dna - im się udało. Nasze prawo albo bezprawie, jak kto woli, każdemu pozwala zapić się na śmierć lub przedawkować.

Pozdrawiam

[Alicja_Wysocka]

@lena2_Chwilowe zapomnienie przynosi im alkohol, a po czasie, bardzo trudno

to odwrócić. Ale to jednak cały czas ludzie... 

[APM]

@lena2_ smutne , ale prawdziwe

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - trudy i bolący wiersz - ale warto o tym pisać a jak możemy to

              pomóc - bo jak już Alicja wspomniała to też ludzie którzy

              pobłądzili  - 

                                                                          Pzdr.serdecznie.

               

[Radosław]

Trudny i ważny wiersz. 

[tie-break]

@lena2_ Wiersz wskazuje na problem, w którym nie ma właściwych i jednoznacznych rozwiązań.

Z pragmatycznego punktu widzenia @Jacek_Suchowicz ma rację - nie można pomóc komuś, kto tego nie chce. Z większością tych ludzi powinni pracować specjaliści - psycholodzy, terapeuci - co z oczywistych przyczyn jest utrudnione.

Może warto, zamiast kolejnego punktu z darmową zupą, zorganizować taki, gdzie uzyskają oni oprócz jedzenia darmową pomoc właśnie w zakresie psychologicznym - żeby uświadomili sobie swoją sprawczość, że mają jeszcze na coś w swoim życiu wpływ, bo chyba poczucie bezradności najbardziej ich pcha w alkoholizm.

Nie wiem, czy takie funkcjonują, ale może jest ich za mało?

 

 

[Berenika97]

@lena2_

Przejmujące zestawienie - ci, co zdążyli po zupę, i ci, których tożsamość "ustala się na miejscu". Chłód tu nie tylko oziębia. Człowiek uzależniony jest bardzo chory - niezwykle trudno jest mu pomóc, ale zawszy trzeba próbować.