pociąg

[APM]

pociąg

 

ludzie jadą pociągiem

rozmawiają o życiu

milczą o miłości

 

twarze schowane w szybach

wiatr rozrywa w rozpędzie

rozcina słońcem usta

targa włosy drzewami

 

jadą

rozmazani

przemijają w pośpiechu

 

stukaniem o tory

jeszcze się tli

czas

 

jedzą kanapki i jabłka

 

zasypiają

jak gruszki w popiele

 

potem krzyczą spojrzeniami

wyciągają ręce do maszynisty

o opóźnienie pociągu

proszą

Edytowane 4 godziny temu przez APM (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@APM 100% prawdy!

[Witalisa]

@APM – mam haikową pokusę, by "wykroić" z tego jedną, dwie miniatury (tylko do odbioru

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

); "zasypiać gruszki w popiele", czyli zdrzemnąć się, zamiast pilnować (powiedzenie z czasów, gdy używano palenisk). Pozdr.

[tie-break]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Czyli skupiają się na wszystkim, tylko nie na tym, co ważne.

 

 

Podróż pociągiem, jako metafora życia, jest niby już bardzo dobrze znana, ale wciąż ma potencjał.

Rozmazanie, czyli niewyraźny obraz w ruchu, pokazuje, że w pędzie stajemy się niewidoczni, pozbawieni twarzy, tożsamości, uczuć.

 

 

No tak.

A przecież każda podróż ma swój początek i koniec, należy o tym pamiętać i wypełnić dany nam czas tym, co ma sens, nie pozwolić, aby obojętność albo lęk nas rozmazały.

Przecież po to wsiedliśmy, żeby coś przeżyć, tylko często wydaje nam się, albo że nie ma po co i z kim, albo że mamy jeszcze czas.

 

Edytowane 10 godzin temu przez tie-break (wyświetl historię edycji)

[APM]

@Witalisa dziekuję, jak najbardziej proszę wykroić miniaturki. Może to będą te same, o których myślę. Poprawić na zasypiają? Wtedy może bedzie zbyt dosłownie ale bardziej zgodnie z prawdą. Ludzie zasypiają w pociagach.

 

@tie-break Piękna analiza. Dziękuję.  

[hollow man]

@APM

Tak się skojarzyło dodatkowo, że to może być ten pociąg, na który czekają ci ludzie z Poczekalni Kaczmarskiego.

 

[aniat.]

@APM Ładny ten wiersz, chociaż smutny. Natchnął mnie do napisania swojego. Pozwolisz, że Ci go tu napiszę?

Spotkali się w pociągu, 

w jednym życia przedziale,

między Krakowem a Zakopanem,

pewna pani z pewnym panem.

 

Czas zatrzymał się na chwilę

choć za szybą świat umykał.

Ona myślą go pragnęła,

on w jej oczach myśl przeczytał.

 

Lecz ten pociąg był pośpieszny,

przemknął jak mrugnięcie rzęsą

i zostawił gdzieś na stacji

tak historię rozpoczętą.

[APM]

@hollow man

 

@aniat. świetny wiersz, prawdziwy bardzo. Dziekuję, że go tu zamieściłaś.

[MIROSŁAW C.]

@aniat.

Podoba się w treści i formie. 

Pozdrawiam. 

[aniat.]

@APM Ja dziękuję Ci za Twój. Pozdrawiam i życzę miłego dnia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@APM Ładny ten wiersz, chociaż smutny. Natchnął mnie do napisania swojego. Pozwolisz, że Ci go tu napiszę?

Spotkali się w pociągu, 

w jednym życia przedziale,

między Krakowem a Zakopanem,

pewna pani z pewnym panem.

 

Czas zatrzymał się na chwilę

choć za szybą świat umykał.

Ona myślą go pragnęła,

on w jej oczach myśl przeczytał.

 

Lecz ten pociąg był pośpieszny,

przemknął jak mrugnięcie rzęsą

i zostawił gdzieś na stacji

tak historię rozpoczętą.

[Witalisa]

@APM – koniecznie (będzie jak trzeba i stylowo)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[APM]

 

@Witalisa a może tak: zasypiają jak gruszki w popiele. Oto całość:

 

pociąg

 

ludzie jadą pociągiem

rozmawiają o życiu

milczą o miłości

 

twarze schowane w szybach

wiatr rozrywa w rozpędzie

rozcina słońcem usta

targa włosy drzewami

 

jadą

rozmazani

przemijają w pośpiechu

 

stukaniem o tory

jeszcze się tli

czas

 

jedzą kanapki i jabłka

 

zasypiają

jak gruszki w popiele

 

potem krzyczą spojrzeniami

wyciągają ręce do maszynisty

o opóźnienie pociągu

proszą

[Witalisa]

@APM – świetne! (z przewrotką lub nie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, do wyboru).

Edytowane 3 godziny temu przez Witalisa (wyświetl historię edycji)

[APM]

@Witalisa to teraz nic, tylko wysłać gdzieś na konkurs ! Tylko gdzie?

[Witalisa]

@APM – tutaj są ogłoszenia o konkursach (może niepotrzebnie mówię, ale skoro chcesz wprowadzić zmianę, to kliknij trzy kropki w prawym górnym rogu przy wierszu, później w "edycję", wprowadź zmianę i zatwierdź – bo zmiana jest tylko w odpowiedziach, nie każdy zajrzy). Pozdr.

[Witalisa]

@APM – zjadłaś "y"

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[huzarc]

@APM Maszynista jedzie w osobnym, niedostępnym wagonie i nigdy nie słyszy:) Ładnie poprowadzone metafory ludzkiego losu w kolejowej oprawie.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - mi się podoba ta podróż - 

                                                                Pzdr.