Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

18. Traczynka

(narrator: Agrianin)

 

1.

 

Przyszła boso.
Nie niosła nic
oprócz siebie.

 

2.

 

Pachniała ziemią
po deszczu —
bez obietnic.

 

3.

 

Dotyk bez słów.

Nic nie zostało puste
między nami.  

 

4.

 

Czas kapał wolno,
jak wino
na kurz.

 

5.

 

Żołnierz idzie dalej.
Słońce i kobiety
zostają.

 

6.

 

Odeszła zwyczajnie —
jak wszystko,
co nie maszeruje.

 

7.

 

Na karku czuję
nie jej dłoń,
lecz tamten czas.

 

8.

 

Kiedyś daleko

jej oczy znów każą mi

przeżyć noc.

 

cdn.

Opublikowano

@Łukasz Jurczyk

Ta część jest jak delikatna przerwa w brutalnej narracji wojennej. Agrianin, żołnierz-narrator, opowiada o spotkaniu z traczynką językiem pozbawionym cynizmu.

A potem „Żołnierz idzie dalej. Słońce i kobiety zostają" - to jak wyrok egzystencjalny.

„Jej oczy znów każą mi , przeżyć noc" - to z kolei pewien rodzaj nakazu życiowego, bo to drobny dowód na to, że wojna nie wszystko pochłonęła. Podoba mi się Twój styl, stoicki, spokojny. Pokazałeś spotkanie z prostytutką wojskową (prawdopodobnie) jako coś normalnego, bez potępienia czy romantyzacji. Naprawdę wspaniale piszesz!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...