Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

muszę odbić się od siebie
znaleźć podmiot do wyśpiewania
tej gruźlicy i olśnienia
może wyrazi wszystkie rzeczy
i nic nie pasuje czasem ten bezsens
daje posmak prawdy na swój albo nasz temat
nie odbijamy się wprawiamy w ruch
tworzymy w tej samej przestrzeni
która nie mieści się
w rozumieniu ani w strachu
będę udawał przecież wiadomo
że uciekamy z wydrążonych miejsc
w potoki słów z szaleństwem obeznanych staję się źrenicą
przez którą wpada światło dłoń na brzuchu pulsuje miarowo
gdy próbujesz złapać oddech
zostawiłem niedomknięte drzwi
na wypadek gdybyś chciała wejść
na wypadek gdybyś zapomniała się bać
łuna zabija gwiazdy
miasta płoną w rytmie stroboskopów
ultrafioletowe spojrzenia
widziałem cię na korytarzu
nie patrzyłem uśmiechnąłem się
plastikowymi wargami
nie widać horyzontu
nieodległych spojrzeń
i śliny na wargach
lepiej wysiąść
tuż przed ostatnim stopniem
gdy deszcz zrasza twarz
nie myślisz że to obraza
wynosisz moll w dur
przestrzeń zamyka gardło
prosi o trochę miejsca
bo znów płaczesz do środka
w głąb tchawicy
dalej do żołądka
i czakr
których przecież nie rozumiesz
nawet nie czujesz
nieba błękitne
zmieniają się w kopuły tlenowe
światłoczułe muchy
uciekają przed teleskopami
i tak złapią je
w siatki zaprzeszłych zdarzeń
nie będą metaforami losów
ani kaprysów
który to już raz kilometr pod ziemią
trzeszczące belki
śpiewają
jeszcze chwila
jeszcze
powietrze drąży żyły
naturalna substancja wisi biały nerw
ty i twoja wyuczona gra
przewleczony wyglądasz nawet śmieszniej
ale uważaj zapada się świat

Opublikowano

@hollow man

Ten potok świadomości wprost wciąga - jakby ktoś próbował złapać coś nieuchwytnego w biegu myśli, gdzie każde słowo odpycha się od następnego, a jednocześnie tworzy coś większego niż suma jego części.   Ale bardzo smutnego. 


 

Opublikowano

@Berenika97

Materiału na dwa wiersze i parę miniatur, ale musiało popłynąć właśnie tak. Czyli masz poczucie, że jest bieg myśli, że czuć to tempo i wersyfikacja wymusza szybkie czytanie? Świetnie.

Smutek? Niech będzie i smutek zamiast pustki. 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Fajne połączenie duchowości z cielesnością :)

 

Podoba mi się ten strumień świadomości czytając go czuję jakbym sie w nim zapadał.

 

Pozdrawiam serdecznie 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Marek.zak1 Byłem w Modenie widziałem pocałunek na własne oczy (tu wcześniej był mój przodek więc jeździłem jego śladami). Robi pocałunek w grobie wrażenie czy tylko aby to prawdziwe nie ułożone przez ludzi Włosi kochają takie historie. @Berenika97 Szacun nie unurzałaś mnie w błocie, ale i tak czuję się usatysfakcjonowany to przecież są początki; ale jakie! Satyna już przepływa pomiędzy snem a jawą a z pułapu słychać zsuwające się na cienkich pajęczynach pająki. Toż to najpiękniejsza dla mych uszu Lacrimosa - Ich verlasse heut' Dein Herz
    • @viola arvensis Jeśli potrafisz tak pisać to nigdy nie przeminiesz. I choć wydaje ci się że jesteś tylko puchem marnym twój tekst cię obroni. Jak w starej piosence kobiety są niezniszczalne: tekst piosenki Sekutnica   Kobieta to jest takie homo Z nią nigdy nic nie jest wiadomo. Może na przykład bez przyczyny Cię doprowadzić do ruiny, Albo wymyśli taki kawał, Że tylko nagły serca zawał. Dlatego właśnie do kobiety Są przypisane epitety: Ref. To sekutnica, to hetera, to jędza, zmora, et cetera. To grzęzawisko, dno i marazm i wszystkie kataklizmy na raz. Raz pewien wieszcz popularny Napisał o niej: "puchu marny", A inni zaś antagoniści Siedliskiem zła ją zwą aliści. Więc gdy się czasem komuś zdarza Prowadzić kobietę do ołtarza, Ja prędko łapię go za rękę I śpiewam jemu tę piosenkę: Ref. (Że kobieta) to sekutnica, to hetera... Pomimo wszystkich wad niestety Żyć się nie da bez kobiety. Bowiem na ziemskim padole Spełnia niezwykle ważną rolę. Lecz mimo wszystko to sekutnica, to hetera...   pozdrawiam z przymrużeniem oka.  
    • @Migrena No nie! tak dobre teksty były tylko u Osieckiej. Powiem szczerze obśmiałem się setnie toż to komedia jak się patrzy co wers wybuch śmiech na początku nie znając kontekstu zadanej pracy i że miał to być pojedynek na satyrę! czytałem z powagą jednak usta co i rusz prychały końskim śmiechem. Wróciłem do poprzedniego wiersza i dowiedziałem się że Pani Magdalena miała nauczyć Ciebie jak się pisze satyrę na dowolny temat. Przez przypadek chyba stałem się powodem całego zamieszania. Rano przeczytałem tekst Pani Magdaleny i stwierdziłem pod tekstem że pomyliła rubryki bo tu są wiersze nie opowiadania. Za chwilę znowu się zdziwiłem bo Pani Magdalena odpisała mi że ona to olewa. Zapomniałem o sprawie, aż do teraz kiedy chciałem jeszcze raz skonfrontować jej prozę z twoim znakomitym tekstem i spostrzegłem że już go nie ma. Nawet na mojej stronie zniknęła uwaga którą wstawiłem - może mi ktoś wyjaśnić co się stało.
    • @KOBIETA Amor fati... I jak ta postawa Ci się podoba? Wątek przewija się przez stulecia i religie, prawda? Dla Ciebie:    
    • @Nata_Kruk dziękuję, że to widzisz.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...