future in the past perfect continuous

[hollow man]

wczoraj
wystarczyło posiąść sztukę
mieszania herbaty używania
zwykłych narzędzi jak okno
i lustro niespiesznie znajdując
przyjemność w każdym oddechu

 

dzisiaj
znajomy głos w obcych ustach
na nowo uczy znaczenia słów
jak dziecko dorosłe by zapomnieć
szuka nazwy dla drzewa kwiatu nieba
zaciśniętego w nazbyt czułej dłoni

 

jutro
na chodniku wybudzony
do snu pójdzie mrużąc oczy
lekko polerować ciszę
żeby za bardzo nie kwiliła
żeby psy trzymane na łańcuchach
nie ujadały nad niedolą swoją

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Każdy język jest stwarzaniem świata na nowo, po swojemu.

[Berenika97]

@hollow man

To piękny, melancholijny wiersz o przemijaniu i utracie pewności świata.

Twoja narracja jest poruszająca - ukazuje stopniową dezintegrację rzeczywistości.

W części "Jutro" - widzę surrealistyczny koszmar - "wybudzony do snu", odwrócenie porządku jawy i snu. "Polerowanie ciszy, żeby nie kwiliła" i psy na łańcuchach to obrazy stłumionego cierpienia.

Wiersz może opisywać depresję, demencję albo po prostu egzystencjalną utratę sensu.

 

[hollow man]

@tie-break

Jak to szło? Granice mojego świata są granicami mojego języka? Jakoś tak chyba...

@Berenika97

Tak chyba można powiedzieć, że człowiek w poszukiwaniu sensu przechodzi przez fazę rozczarowania, utraty i rozpaczy po to, by zrozumieć, że nie o poszuwanie sensu chodzi, tylko o jego nadawanie (za Franklem).

Dziękuję już tradycyjnie za wnikliwość i życzliwe czytanie.

 

 

 

Edytowane 3 Stycznia przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Gość vioara stelelor]

Odwrotnie. :) Wittgenstein. Dokładnie to miałam na myśli.

Ale twoja zamiana kolejności też ma głęboki sens, wiesz o tym?

Bo czasem wydaje mi się, że wiele zjawisk w świecie może stać się swojego rodzaju językiem, jeśli przejmą choć częściowo jego funkcje.

;) No to teraz namieszałam.

Edytowane 3 Stycznia przez tie-break (wyświetl historię edycji)

[hollow man]

@tie-break

A tak, słusznie... No właśnie - ta zamiana może pokazywać sprzężenie zwrotne w obrębie języka rozumianego jako struktura powiązań i asocjacji pomiędzy znacznikami a ich odpowiednikami w rzeczywistości. A stąd już tylko krok do Lacana z jego "Nieświadomość ma strukturę języka". Sorry, jeśli to brzmi jak bełkot - niestety nie mam wystarczająco aparatu do poruszania się w tych tematach z większą pewnością.

Edytowane 3 Stycznia przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Gość vioara stelelor]

Nie brzmi, jak bełkot ;) 

Wiele moich wierszy próbuje jakoś zahaczyć o ten temat. (wybacz za tę małą autopromocję).

Widzę, że Twój też.

Ciekawe jest na przykład to, że nawet ten sam język tworzy zupełnie inną strukturę, jeśli chodzi o znaczenia, w głowie każdego człowieka. Bo  niby wszyscy znamy znaczenia, ale jednak każdy człowiek dokonuje przełożenia słów  na to, co one uruchamiają w jego umyśle, bo oprócz sensu przypisanego im przez wzorzec, są jeszcze indywidualne skojarzenia, emocje, wspomnienia. Każdy więc używa swojego indywidualnego systemu.

[hollow man]

@tie-break

Dokładnie tak. I wtedy ma to pierwszorzędne znaczenie na przykład w terapii. Terapeuta rozumie, że słowa i ich desygnaty tworzą zupełnie różne struktury w głowach różnych ludzi. I kluczem jest, aby dotrzeć do tego indywidualnego pejzażu... Na przykład gdzie słowo "ciasto" nie oznacza jedynie "ciasta", a cały zestaw skojarzeń, obrazów, wspomnień, zapachów... Indywidualnych i niepowtarzalnych dla każdego - tak jak piszesz. Dlatego siedzisz w gabinecie u tak pracującego terapeuty i się wściekasz, gdy zadaje po raz kolejny pytanie o znaczenie słów.

Edytowane 3 Stycznia przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Gość vioara stelelor]

Każdy wiersz to też taki mini-system :) Tylko że tu masz pełną władzę nad samodzielnym ustalaniem tych połączeń między znakiem a sensem. To jest w poezji najciekawsze, szukanie, jak to zostało przez autora zrobione. 

[hollow man]

@tie-break

Nawet nie wiesz jak się cieszę, że mamy tę rozmowę. To pójdę poczytać teraz jak operacjonalizujesz takie rozumienie języka.

[Gość vioara stelelor]

@hollow manMam się bać?

[hollow man]

@tie-break

Nie wydaje mi się :)

Chroni Cię duch Wittgensteina :)

[hollow man]

 

@tie-break

Zaczerpnąłem. I faktycznie - ten motyw często się pojawia u Ciebie (sorry za skalpel):

 

Chcę być wodopojem. Przyprowadź do niego słowa,

lękliwe gazele.

 

 

I mówię coś jeszcze,

i nie mam już słów.

 

Kto go napisze,

z jakich źródeł nabierze znaków?

 

 

 

Nie pragnę zostać uczonym w Piśmie,

by dopasowywać światło do słów i znaków.

 

 

 

Blizny to znaki, które łączą wszystkie narzecza, gwary i dialekty świata w jedną opowieść.

 

Ale to tylko fragmenty i tam jest dużo, dużo więcej ponad tę koncpecję czy siatkę na której budujesz substancję utkaną już z obrazów i emocji. I to właśnie mi robi najbardziej  - gdy to wszystko łączy się i lśni jak poetyckie jajko Fabergé. I Ty to umiesz.

 

 

 

Edytowane 3 Stycznia przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Bożena De-Tre]

@hollow man „ żeby nie kwiliła”.Żeby nie bolalo przypomniał mi się wiersz Andrzeja Bursy….to będzie jedyna podpowiedż-:)Wiem że odczytasz.Zbudowałes mocny przekaz -jak obraz do ktorego się wraca-żeby się upewnić czy to już wszystko?I niby nasycony kolorami ale te w zależności od nastroju..chwili..zmieniają się.

[hollow man]

@Bożena De-Tre

Dziękuję, Bożeno - wydaje mi się, że znalazłem. Taki krótki wiersz z wymówką...

Ta historia się pisze i może jeszcze jakiś czas będzie się pisać.

[huzarc]

@hollow man Sztuka nazywania zamiera, bowiem i słowa powoli ale wyraźnie tracą swoją pozycję, jako główny wektor komunikowania się. 

[hollow man]

@huzarc

A może jest tak, że nazywając rzeczy przestajemy je widzieć?

Ale jaki mamy wybór? Przyglądać się fenomenom?

[huzarc]

@hollow man właśnie dużo oglądamy, mnóstwo widzimy, ale już nie potrafimy ze sobą wiązać znaczeń.

[hollow man]

@huzarc

Pewnie Baudillard powiedziałby, że w hiperrzeczywistości system znaków nie odsyła do znaczeń tylko do sieci powiązań między obiektami w zamkniętym obiegu reprodukującym się we własnym obrębie. Ale ja Baudillarda to niewiele, niewiele z tego niewiele pewnie zrozumiałem, więc nie będę się tu mądrował.

[huzarc]

@hollow man ale było nie było, czuć wielkie zagubienie z zaplątaniem, tym większe jak ma się ambicje spojrzeć nieco dalej niż na ekran.