Pogranicze

[truesirex]

Pogranicze

 

Pustka na ekranie telewizora,
biały szum przenika przez głowę —
może zobaczysz w nim swoje odbicie.

Niesamowite, jak dobrze
przysłania zaschnięte jezioro,
w rozlanych oczach.

Łza szczęścia spływa po policzku —
świąteczny sztorm nareszcie odszedł.
Tlen trafił do moich płuc.

Dość rozgrzeszania samotności,
wysokoprocentowym śniegiem,
gdyż ktoś zostawił litry mojej krwi
w cudzym aneksie kuchennym.

Powietrze elektryzuje się
przyszłym tajfunem noworocznym.
Napięcie skacze między krzesłami.

Wspierasz niezmiennie,
posuwając się bliżej pogranicza
zapleśniałego łzami dywanu.

Zanim cokolwiek zrobisz,
ja już wiem:
zrzucisz na mnie całe piekło,
jakie świat ci wyrządził.

 

 

 

 

Edytowane 8 Stycznia przez truesirex (wyświetl historię edycji)

[KOBIETA]

@truesirex

 

kochać kogoś pustką…tak głęboko, że to boli …kiedy ciężarem traumy i ranami, tak naprawdę nie potrafisz kochać…balansując pomiędzy lękiem a pragnieniem…

 

:( 

 

świetny wiersz truesirex :) 

 

 

 

 

[truesirex]

@KOBIETA 

 

Dziekuje bardzo :)) 

[Gosława]

Szczególnie ostatnia strofa 

Przejmujący obraz rozpadu 

Nie tylko relacji ale też poniekąd człowieka 

Boję się zerknąć do nuty bo czuję że mi się spodobać może a ja od jakiegoś czasu próbuję być radośniejsza

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[truesirex]

@Gosława

 

Haha to lepiej nie słuchać

 

Dziękuję za komentarz :))

[huzarc]

@truesirex Dużo nagromadzonych obrazów sprawnie rysujących realny psychologizm egzystencji zaczepionej o przedmioty, skondensowanej do nich, ograniczonej i zdeterminowanej przez nie, wyjaśniającej siebie przez nie. Znakomite.

[Tectosmith]

@truesirex
To bardzo dobry i ambitny wiersz. Najmocniej działa na mnie zapis chwili oddechu między pozornie „radosnymi” momentami oraz napięcie relacyjne prowadzące do oskarżycielskiego finału. 
Pozdrawiam. 

[Berenika97]

@truesirex

Ten wiersz to przejmujący portret toksycznej relacji i emocjonalnego wykończenia.

Otwierający obraz pustego ekranu telewizora to świetna metafora – zamiast przekazu jest tylko szum, a "odbicie" sugeruje, że w tej relacji człowiek widzi już tylko samego siebie, nie ma prawdziwego kontaktu.

A brutalny fragment - "litry mojej krwi w cudzym aneksie kuchennym" - to metafora, która mówi o ogromnej krzywdzie.

Puenta odsłania mechanizm toksycznej relacji. Wiersz piękny i tak smutny jak piosenka. Pozdrawiam. 

[truesirex]

@huzarc  Dziękuję za tą recenzje, zależało mi by każdy przedmiot w wierszu niósł głębsze znaczenie niż pozornie się wydaje. Cieszę się że to wybrzmiało 

 

Pozdrawiam serdecznie.

 

@Tectosmith  Cieszę się że wiersz działa!! Chciałem oddać właśnie ten pozorny spokój między jednym wydarzeniem a drugim, stan pogranicza. Dziękuję za ten komentarz i poświęcony czas na mój wiersz. Pozdrawiam serdecznie 

 

@Berenika97 Dziękuje za ten obszerny komentarz, Interpretacja metafor jak najbardziej trafna :) czasem zwykłe przedmioty mogą oddać więcej niż tysiąc słów. Miło że przesłuchałaś piosenkę. Pozdrawiam i życzę miłego wtorku :))