kiszone anioły

[Agnieszka_Gruszko]

nocą obrzmiałe zmory
naplute w twarz
przecięte przeciętnością
zmarszczki
groby zajadłej bezsilności
aniołów
w occie nie lepszych niż ogórki

powiadają że mi się przyziemność
w pokucie za skrzydła
należy
że moje blizny nie będą bardziej
niż im pozwolę
im nie pozwolę
mniej tym bardziej zrobić
z siebie sobie przebrania
na to
zanadto w słowach
przebrałam
narkotyk snu

ramiona spustoszone deszczem
nawiedzane
czasem i milczeniem
bezboleśnie zapadną się pod
ciężarem grawitacji
zbrodni niezauważonej

[Marta Magdalena]

mam wrażenie, że za bardzo przekominowany. znaczenia miały być ukryte w zagięciach słów i wersów, ale zacina się ten wiersz. jak mawiał pewnien poeta MJ: "och wiersz mi się zaciął, och wiesz mi się zaciął". ale jemu się zaciął na dobre, tu na złe się zacina.

[Piotr Sanocki]

O! A jedank można ładnie pisać o aniołach :)
Nawet ciekawa zabawa słowem. Chociaż zakończenie troszkę słabsze rekompensuje się charakterem całości.

Pozdrawiam serdecznie

[Gość]

ja podpisuje sie pod tym co napisal Piotr ;) pozdrawiam .

[Roman Bezet]

Nie do końca rozumiem sens takiego wymieszania: trochę grozy (skisłej: "groby zajadłej bezsilności"), trochę kpiny ("w occie nie lepszych niż ogórki"), trochę wiwisekcji (dobrej w tej formie zabawy słowami "niż im pozwolę / im nie pozwolę") i trochę patosu ("ciężarem grawitacji / zbrodni niezauważonej").
Jakby autorka do końca nie potrafiła wybrać.
Ale może to wynika tylko z mojego przyzwyczajenia?
pzdr. b