Prowincjonalnie 2026

[huzarc]

 

Ostatni wóz konny

zniknął wraz z jarmarkami

ze trzydzieści lat temu.

 

Gwar dworca autobusowego,

gdzie zjeżdżali się wszyscy do szkoły,

a potem wyjeżdżali

na emigrację,

wybył z dekadę temu.

 

W przedszkolu dom starców,

a ostatni kiosk wymarł bez echa.

Nawet wielkie centrum handlowe,

co go święcił biskup

i senator dwadzieścia lat temu,

żyje tylko dyskontem,

do jakiego drepczą rano

staruszkowie odruchowo

na przeceny,

po cukier i znój.

 

Niby jest autostrada,

niby światłowód.

 

Lampy uliczne gasną wcześniej,

bo nie ma tu komu chodzić

wieczorami.

 

[Omagamoga]

a na wsi , kuliki .
jeszcze się widzi wozy i sanie . 
większość pola ugorem leży 
bo polityka zabiła dochody z rolnicstwa.
jak zabraknie jedzenia to sie będzie dziki jadło.
ostatnio widziałem jednego wielkości opla corasa
przez chwile myślałem że to miedźwiedź 
bo brązowy taki .
i noża w kieszeni szukałem 
nie było
ustąpiłem mu pierwszeństwa na drodze .
wkońcu to nie on przechodził przezdrogę
to droga szła przez las .

[Amber]

@huzarc  Dobry wiersz w retrospekcji do przeszłości.

[Migrena]

@huzarc

 

świetnie napisany wiersz!!!!!!

 

nie chcę się tutaj u Ciebie rządzić ale bardzo by mi tu pasowała piosenka jacka skubikowskiego XIX wiek.

 

klimatycznie.

 

 

[Robert Witold Gorzkowski]

@huzarc Fajnie; a ja mam skojarzenie od razu jak to po wojnie w dworach były szkoły i PGR. Mam kolegę, który przewozi konie to codziennie ma robotę, ludzie mają stadniny i bryczka na siebie zapracuje. Natomiast z tymi ulicami to prawda. Właśnie wróciłem ze Stambułu. Jechaliśmy o pierwszej w nocy autobusem przez Stambuł i był korek na moście ludzie łowili ryby i masy ludzi na ulicy. U nas to nie do pomyślenia.

[Marek.zak1]

@Robert Witold Gorzkowski Jak mieszkałem w Hiszpanii też tak było. Dwunasta w nocy to środek zabawy a w piątki, soboty - początek. 

[Gosława]

I komu to przeszkadzało 

Mam sentyment do tamtych czasów 

Lata mojego dzieciństwa młodości 

To się już nie wróci 

[Berenika97]

@huzarc

Najbardziej podoba mi się zakończenie. Te lampy gasną wcześniej "bo nie ma tu komu chodzić wieczorami" – to jest obraz dosłownego i symbolicznego zgaszania życia.

Twój wiersz świetnie dokumentuje naszą najnowszą historię i współczesność.