List z Syo

[Simon Tracy]

Bardów potrzebują nawet barbarzyńcy. Ich stolica na rozległej wyspie, pośrodku jeziora ludzkich łez.

Stosy ofiarne płoną u szczytu, kobaltowych piramid.

W krainie snu są ludy bardziej okrutne od prekolumbijskich Indian.

Podróżuje na świetle gwiazd

Syo i Lys.

Nie zakłócamy innych krain snu.

Ich kojącego wszelki stres odbioru. Minęło tyle ziemskich wieków.

Dla krain snu

to nie była nawet sekunda. 

Odkryłem już wszelkie rody i rasy. Gatunki i gromady.

Planet, nieskończoną ilośc.

Mnogość gwiazd,

wykraczającą poza umysł ludzki.

I ja mam swoją wyspę.

Na której spędzam,

nie upływający czas.

Nie obchodzą mnie tu

kłótnie ani ból.

Nie boję się tutaj wojen i głodu, pełzającego nowotworu.

Wszystkie tutejsze zamki i pałace zbudowałem sam.

Ogrody mienią się blaskiem szlachetnych kamieni.

Złotem i srebrem.

Kłaniają mi się w pas,

napotkane zwierzęta i rośliny.

Jestem za horyzontem zdarzeń.

Nie dotrze tu

Wasz ziemski głos ani list w kopercie. Ten świat jest wieczny.

Po Was zostanie pył i skamieliny.

Jeśli kiedyś zaśniesz

i znajdziesz się nagle w Celephais, mieście złotych kopuł i stu tysięcy, strzelistych, alabastrowych wież.

Zejdź bez strachu po jadeitowo-diamentowych schodach na nabrzeże. Znajdziesz tam galeon,

który zamiast żagli,

prowadzą anielskie skrzydła.

Będę czekał przy trapie.

Zabiorę Cię w wieczną podroż,

po każdym krainy snu porcle.

[Berenika97]

@Simon Tracy W tym wierszu kreujesz własny, idealny świat w snach. Pewnie nawiązujesz do twórczości H.P. Lovecrafta. Wprawdzie nie czytałam, ale sprawdziłam, że Celephais to jego opowiadanie. Urzekająca jest fantazja i niepokojąca ucieczka od świata.

[Simon Tracy]

@Berenika97 Jak słusznie zauważyłaś cudowne Celephais - stolica świata snu jest krainą stworzoną przez Lovecrafta szczególnie dokładnie ukazana w opowiadaniu "Ku nieznanemu Kadath, śniąca się wedrówka".

Cóż... Lovecrafta określa się mianem "Samotnika z Providence" choć przez praktycznie całe życie był otoczony bliskimi, miał nawet żonę i chętnie udzielał się towarzysko a także prowadził masę korespondencji.

Ja nie mam za bardzo kontaktu z rodziną, nie mam szans na żaden związek nie mówiąc o małżeństwie,

Nigdzie nie wychodzę bo nie mam ani z kim ani po co. Nie znoszę głośnych i zatłoczonych miejsc.

I co do korespondencji to ogranicza się ona u mnie jedynie do służbowych spraw i komentarzy takie jak ten w internecie. 

Więc może i jest to niepokojące.

Ale uważam, że trwa to już tyle lat, że świat zapomniał o mnie a ja o świecie.

I jedno może spokojnie istnieć bez drugiego.

Lubię siebie określać "Samotnikiem z Lublina"

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Berenika97]

@Simon Tracy

To interesujące porównanie z Lovecraftem - rozumiem, że twoja samotność jest inna, bardziej... absolutna.

Zastanawia mnie jedno - piszesz, że świat zapomniał o tobie, a ty o świecie, ale jednocześnie dzielisz się tym na portalu. Może ta korespondencja, nawet internetowa, jednak coś znaczy? Lovecraft też przecież budował swój świat przez listy.

"'Samotnik z Lublina" - brzmi jak tytuł, który Lovecraft mógłby docenić. Trochę poczytałam o nim.

Każdy ma prawo do swojej formy istnienia. Ale skoro już rozmawiamy o Lovecrafcie i jego światach, może warto czasem sprawdzić, czy Twoje Celephais jest wyborem, czy koniecznością?

[Simon Tracy]

@Berenika97 U mnie jest to już ta forma odseparowania, gdzie piszę z kimś gdy tylko znajdę osobę zainteresowaną moją poezją.

Zresztą lubię to. Uważam podobnie do Lovecrafta, że ludzie nad wyraz inteligentni i uzdolnieni powinni trzymać się razem bo idealnie się rozumieją i znają swoje potrzeby.

Poezji czy prozy nie zrozumie i nie doceni pierwszy lepszy prostak.

Dlatego też uważam artystów za ludzi uprzywilejowanych i lepszych od innych.