Czas umyka w milczeniu

[Simon Tracy]

Nie polubisz mnie. 
Bo ja lubię myśleć i rozwiązywać. 
Planować i dociekać. 
Od bezsensownej piłki, 
wolę mecz curlingu czy snookera. 
Partię zaciętego tenisa. 
Nie polubisz mnie. 
Bo ja lubię,

skąpany w świeżej ciszy dzień.
Samotny spacer, 
wśród nagich, wichrowych szczytów.
Odseparowanie od

poznania ludzkiego myśli.
Odpoczynek na leśnym zboczu 
z widokiem na stada rozciągnięte, 
wśród pastwisk. 
Dorodne konie, jaki i kozy. 
Nie patrz. 
Nie dotykaj. 
Nie krzywdź. 
Ja się cofam i kurczę

przed ludzkim dotykiem,

jak listki bezbronnej mimozy. 
Nie polubisz mnie.
Bo ja obcuję

ze starymi bóstwami i demonami Chodzę ścieżkami umarłych 
poza ziemskimi eonami. 
Dzięki składam Matce Mokoszy 
a krew z mych ran spływa do ust, 
śpiącego pod ziemią Welesa.

Ty potrzebujesz oparcia

w męskiej skale,

której wichry i tajfuny losu

nie straszne. 
Na cóż Ci oblicze marsowe

i milczenie złote,

ociosanego surowo czasem okrutnym, porośniętego mchem

i bluszczem dzikim, posągu

o kamiennym spojrzeniu i sercu.
Porzuconego na pastwę

wściekłych biesów.
Zimnego i na żale 
i na płacze dźwiękochłonnego. 
Dorosłem, by osiąść w swej

oddalonej od blasków dusz samotni. 
Przeczekam miłość i śmierć, 
jak wiekuiste, wieczne dęby. 
Nie ma na mój żywot kosy, 
dość sprawnej i ostrej.
Czemu tak patrzysz na mnie 
góro śnieżna i samotna?
Nie widziałaś nigdy duszy utraconej? 
Ześlij lawinę. 
Któż będzie szukał posągu 
w przepaść strąconego.

[Simon Tracy]

@KOBIETA Kiedyś w jednym z wierszy napisałem, że "na życiu swym nie zyskałem nic.."

I myślę że tylko tracę. 

Nie tylko czas.

[Simon Tracy]

@KOBIETA Dziękuję że tak uważasz.

[viola arvensis]

@Simon Tracy odnajduję cząstkę siebie w niektórych Twoich wierszach. Przemawiają do mnie w specjalny sposób, inny niz wszystko.

I lubię Cie za te wiersze

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Simon Tracy]

@viola arvensis To przemiłe co piszesz. Choć i dojmująco smutne, że ktoś odnajduję siebie w całkowitym odosobnieniu, porzuceniu i głębokiej rozpaczy jaka płynie z mojej poezji 

[viola arvensis]

@Simon Tracy

 

Wiesz, nie jesteś sam jak widać, w podobnym odczuwaniu. Choć częściowym.

 

Apropos smutku, odpowiem fragmentem mojego wiersza :

 

" ...chciałabym juz zakończyć ten romans

uciec na palcach, po cichutku

ale nie mogę, jestem połówką 

ukochanego mojego smutku..." 

 

[Simon Tracy]

@viola arvensis Bardzo delikatnie ukazane. Tak jak mogą to ująć jedynie wrażliwe kobiety.

[Berenika97]

@Simon Tracy

Brzmi jak manifest samotności.

Bardzo mi się podoba, że sięgasz po słowiańskie bóstwa - nadają wymiar rytualny, jakby odcięcie od ludzi było powrotem do starszego, surowszego świata. To jeden z najlepszych wierszy, jakie czytałam. Lubię Twoje pisanie, zarówno prozę jak i wiersze, a więc lubię też twórcę tych dzieł. :)

ps. Twoja twórczość jest inspirująca.

[Simon Tracy]

@Berenika97 Bardzo dziękuję. 

U mnie w poezji często powrót do korzeni słowiańskich łączy się z moją rodzimowierczą wiarą jak i pamięcią o przodkach. 

Ale i Ty pięknie ujęłaś ten powrót do surowszego świata. 

A ja lubię pisać choć ostatnio zupełnie straciłem wenę przez nadmierny stres.

[Berenika97]

@Simon Tracy Fascynuje mnie, jak łączysz w swoich wierszach wiarę i pamięć – to daje tekstom głębię, którą czuje się między wersami. Rozumiem, że stres może zaszkodzić kreatywności. Czasem warto sobie dać oddech, żeby wenę znowu znaleźć. Mam nadzieję, że szybko to nastąpi :)) Pozdrawiam. 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To można dopiero zrozumieć w momencie, w którym się spotka kogoś, do kogo można przypiąć taką właśnie wizytówkę (wiersz).

Wbrew pozorom nie trzeba chodzić koło takiej osoby jak po szybie... ostrożnie i cicho. Wystarczy być sobą.

Jeśli taka osoba da człowiekowi miejsce obok siebie... to jest będzie bardzo dobre miejsce.

 

Bardzo mi się podoba wiersz.

Pozdrawiam :)

 

[Simon Tracy]

@Berenika97 Mam nadzieję że szybko wrócę do pisania. Bo ostatnie teksty były naprawdę udane 

@Natuskaa Może i jest tak jak piszesz. Ale ja widać nigdy nie trafiłem w objęcia takiej osoby. Zresztą sam jestem zbyt specyficzny w obyciu by ktokolwiek mógł dłużej ze mną przebywać