Sznury

[Nata_Kruk]

         

                       Sznury

 

 

i pomyśleć że dawniej bałam się tam wchodzić                
z okna promyk blady wokół czarne cienie                         
pod deskami w podłodze stukot kołatanie     
strach było wzrok podnieść pomiędzy sznurami

   

a tam skowyt czasów z nim pranie pachnące                
sztywniało na dobre gdy mróz trzymał srogi
żal że słów bagnienie nie zamarzło wtedy             
na amen by roztopom rozścielić wszechdobro  

       

                  
strych piwnicy nierówny mogło się wydawać     
sznurom jednak te miejsca z rozwagą wybrano
bo nie tylko biel powłok jak zjawy wisiały
z pętel życia do trumien ciała też składano

 

 

 listopad, 2025

 

 

 

[viola arvensis]

@Nata_Kruk powiało grozą !

Bardzo dobry wiersz a ostania strofa - wręcz odjazdowa :)

[andrew]

@Nata_Kruk

...

miejsce zagadką było 

wyjście na dach miało 

gdy kiedyś dostać się udało 

piękne widoki podarowało

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego popołudnia 

[huzarc]

@Nata_Kruk

Bardzo poruszający wiersz. Ma w sobie taki rodzaj mroku, który nie jest efekciarski, tylko wynika z miejsca i pamięci, z konstrukcji istnienia. Użyte słowa budują napięcie i atmosferę, do tego przedstawiona symbolika wywołuje odpowiednią ambiwalencję, aby test mocno wrył się w odbiór.

 

 

[Wędrowiec.1984]

@Nata_Kruk Ach... aż mi się przypomniał Kruk, Alana Edgara Poe. Tematyka inna, ale klimat podobny. :)

[Nata_Kruk]

@viola arvensis... dziękuję za wejście.

 

@andrew............ no i tak lepiej, na piękne widoki popatrzeć, dziękuję.

 

@Wędrowiec.1984... to moja zaległość, m.in. Może dlatego, żem sama Kruk... :)

to odwlekam (żarcik) Dzięki.

 

@huzarc... fajnie, że znalazłeś napięcie budowane przez słowa i.. że poruszył. Dziękuję.

 

Czytającym za ślad w okienku...

@Adler... @Omagamoga... @Rafael Marius... @violetta... @Simon Tracy...

         B a r d z o        dziekuję.

 

Edytowane 20 Listopada 2025 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@Nata_Kruk

 

Sznury to dialektyka Lęku i Prawdy.

 

sznur jest symbolem Bezwzględności Losu, który splata codziennosć ze śmiercią.

 

niezwykłość !!!

 

Nata.

to piękna poezja jest !!!!

 

 

[infelia]

@Nata_Kruk Powiało Hitchcock-iem i to przed dobranocką... brrrr.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - w domu w którym mieszkam jest strych gdzie żona zimową porą wiesza pościel - twój wiersz to prawda oczywista o tym miejscu - 

                                                                                     Pzdr. serdecznie.

[Berenika97]

@Nata_Kruk

To piękny wiersz o przezwyciężaniu lęku i oswajaniu przestrzeni, które kiedyś budziły grozę.

Bardzo poruszające jest to przejście od dziecięcego lęku ("bałam się tam wchodzić") do głębszej refleksji o życiu i śmierci. Obraz prania, które "sztywniało na dobre" w mrozie, nabiera symbolicznego wymiaru - jakbyś mówiła o zastyganiu pewnych emocji, słów, które może lepiej gdyby "na amen" zamarzły.

Szczególnie mocne jest zakończenie - te sznury, które służyły do suszenia bielizny, ale też mogły być symbolem śmierci. Ta ambiwalencja między codziennością a dramatem, między bielą pościeli a całunem, jest świetnie oddana.

Masz odwagę patrzenia w ciemne zakamarki - zarówno te architektoniczne, jak i te w pamięci.

"Wszechdobro" - niezwykle abstrakcyjne, ciekawe. Piękny wiersz!

[Nata_Kruk]

@Migrena... dobrze określone, bezwzględność losu może.. to.. splatać. Dziękuję Ci za dobre słowa.

 

@infelia... masz rację, na drugi raz, przed snem.. przerzućmy się na bajki... ;) Dzięki za uśmiech.

 

@Waldemar_Talar_Talar... gdy mieszkałam u Mamy, też wieszałam pranie na zimnym strychu,

w tym okresie.

 

@Berenika97... Bereniko, jak dziękować za taki komentarz... widzisz wszelkie pobocza

w treści, nieraz nawet więcej, niż sama miałam na myśli. Odniosę się do.. wszechdobra.. tak, abstrakcyjne, ale jakże prostolinijne.
Niech nam wszystkim dobrze, spokojnie się darzy w tych zwariowanych czasach. 
Dziękuję Ci bardzo za zostawioną refleksję.

 

Pozdrawiam Was serdecznie.

 

 

Edytowane 20 Listopada 2025 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)