Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Migrena Ten wiersz odsłania Twoją miękką stronę - tę, którą zwykle chowasz pod ironią i siłą.
Czytam w nim zagubienie nie jako słabość, ale jako ten migotliwy ślad człowieczeństwa, którego nie da się udawać.
Pięknie pokazujesz, że nawet heros ma w środku dziecko z kluczem do domu, które nie pamięta drogi.

Opublikowano (edytowane)

@beta_b

 

dzień dobry.

przyleciałaś tutaj z samego rana...

wycieraczka była niewygodna ?

 

po pierwsze.

zwracanie się do violi arvensis jest niestosowne i niemądre.

bo to nie twoja klasa, nie twoja liga i nie twój poziom.

 

to tak jakbyś stała na chodniku pod wieżowcem i darła się do kogoś kto pije kawę na ostatnim pietrze.

 

ośmieszyłaś się !

 

 

ale do mnie możesz się śmiało zwracać.

więc skorzystałaś z okazji i się zwróciłaś.

 

i co piszesz ?

że jesteś niewierząca i wątpiąca.

 

mnie to twoje wyznanie nie dziwi.

bo ludzie o niskiej inteligencji  wątpią z reguły.

 

wydają przy tym dźwięki podobne do dżwięku kozy która własną dupą próbuje  naśladować trąbke kolejarską.

 

i to chyba tyle.

 

pozdrowień nie załączam bo nie mam w zwyczaju pozdrawiać arogantów.

 

no to pa !

spadaj..

 

 

ps.

 

przyślij kluskę.

niech weźmie ze sobą jakichś wujków.

bigosa czy innego salcesona.

 

pośmiejemy się razem.

 

 

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

 

 

@Alicja_Wysocka

 

 

 

 

jesteś Aluś.

dzięki Bogu.

 

oczywiście, że masz rację.

 

czytasz mój wiersz wspaniale.

 

dziękuję !!!!!!!!!

 

 

 

Edytowane przez Migrena (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@beta_b

 

łatwo się poddajesz.

 

z każdego tekstu można odnieść dla siebie korzyść.

 

nawet z takiego banalnego, acz pięknego jak napis w kiblu w Singapurze.

 

opowiadał o nim minister Cytrycki.

a opowiadał byłemu premierowi Belce.

 

wcześniej na kulinarnym bankiecie u Sowy, Belka przechwalał się, że ma długiego jak .......belka.

 

na to Cytrycki, minister skarbu państwa przecież, odpowiedział mu tak :

 

- w kiblu, w Singapurze, był nad pisuarami napis " przysuń się bliżej, bo nie masz takiego długiego jak ci się wydaje".

 

 

i to tyle.

 

tak więc beta zaglądaj pod moje teksty, raduj się i komentuj.

ale zachowaj przy tym jakiś poziom elegancji.

 

żebym ja i moi goście nie musieli się frustrować że znowu tu przyszła ta........

 

i jak na prawdziwego mężczyznę przystało, powstrzymam się od ostatniego słowa.

 

 

arrivederci :)

 

 

 

 

Opublikowano

@Migrena

Ten wiersz jest jak precyzyjny sejsmograf. Nie rejestruje tylko drżenia ziemi, ale drżenie samego Bytu – to pierwsze "pęknięcie w nieskończoności", z którego narodziła się świadomość.

Uchwyciłeś w słowach coś, co zwykle skrywa się w milczeniu - ten fundamentalny paradoks człowieka. Jesteśmy "niedorobionymi aniołami", "boskim szkicem", który nosi w sobie "odcisk palca Stwórcy", a jednocześnie "buntem dziecka, które zgubiło drogę do domu" i wciąż ściska w kieszeni klucz, nie pamiętając drzwi.

To tekst, w którym się jest – w tej przestrzeni "między światłem a ciemnością", gdzie Bóg milczy "z miłości większej od odpowiedzi", dając nam przestrzeń do budzenia się.

Twoje słowa ważą. Mają w sobie gęstość "gliny, która pamięta palce" i lekkość "oddechu, który nie pamięta początku".

Nie potrafię inaczej skomentować, tylko iść śladami po Twojej wizji. 

To jest tekst o wielkiej odwadze i jeszcze większej precyzji. Świetny!


Przepiękny klip

 

Dlatego właśnie gdybyś nie istniała,
Spróbowałbym wymyślić miłość.
Tak jak malarz, który własną dłonią
Kreśli barwy dnia,
I nad swym dziełem nie może wyjść z zachwytu.

Tekst pochodzi z

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Może dlatego Bóg, po stworzeniu mężczyzny, uznał, że stać Go na więcej. I wtedy stworzył kobietę. :)

Opublikowano

@Berenika97

 

Nika.

 

ale to świetnie napisałaś - Bóg stworzył kobietę !!!!!!!

 

dzięki Panie Boże, że to zrobiłeś !

 

bo kobieta........ta taka cudna istota jest.

że chce się żyć !!!!

 

 

dziękuję za głęboki i życzliwy dla mnie komentarz .

 

za komentarz który porywa mojego ducha.

 

porywa go do życia.

 

dziękuję pięknie :)

pozdrawiam :)

 

 

 

 

 

 

 

Opublikowano

@Migrena nie zbawiam świata ani innych, więc nic nie muszę, prócz pracy nad sobą. Nie będę walczyć.

Chyba Cię rozczarowałam. ;)

 

Nie żyję za karę i cenię komfort relacji z drugim człowiekiem. Nie przekonałeś mnie, że mogę coś zyskać z kontaktu z Tobą, bo póki co kopiesz, a treści? Ok. Ale kręci mnie Smarzowski i real, niż teoria.bb

Opublikowano

@beta_b

 

" Ale kręci mnie Smarzowski".

Aktorka, scenarzystka ?

 

wyciągam do Ciebie dłoń.

 

silną i męską.

 

wyrwę Cię z kulinarnych zachwytów nad kluskami.

 

i będziemy dalej bawić się poezją !!!!

 

chcesz ?

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...