Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Wiesław J.K.

 

Wiesławie.

 

pięknie to napisałeś.

już widzę nas, na golasa z dzidami polujemy na borsuki czy inne niedżwiedzie.

 

wracamy do obozowiska obładowani szynkami niedźwiedzia i witają nas dziewczyny - piękne, gołe, pełne seksapilu.

 

my dumni i szczęśliwi, kąpiemy sie w jeziorze a później drewnianymi węgielkami, na skałach piszemy wiersze o tym jak cholernie jesteśmy szczęśliwi.

 

a naszym rządem nie są jacyś obcy kretyni tylko nasze mamy i ojcowie.

 

 

 

kurde.

tak kiedyś było fajnie !!!!!!

 

dziękuję Wiesławie :)

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Migrena Jacku, na golasa to raczej nie, ponieważ wartość i niezbędność włochatego wówczas "ptaka", obecnie to raczej takie "ogolonasy" panują, była bezcenna i nawet dzida raczej byłaby bezużyteczna biorąc pod uwagę wagę niedźwiedzia, no tak, z borsukiem mniej niebezpiecznie, ale, ale nigdy nic nie wiadomo, przecież zwierzę to także istota żarcia potrzebująca, a człowiek, nawet owłosiony, z braku laku obiadem jak się patrzy.

Tak, jeśli chodzi o dziewczyny to mniejsze bywało dla nich zagrożenie, a poza tym czar kobiecego nagiego ciała zbiłby z tropu niedźwiedzia i niechbnie wpadłby w pułapkę żądzy, nie tylko jedzenia. Krótko mówiąc, nie tryskałbym szczęściem biegając na golasa w tych dawnych czasach. :)

Opublikowano

@Wiesław J.K.

 

Wiesławie.

w Twoich słowach wyczuwam

niepokój.

 

a co by stało na przeszkodzie żebyśmy zbudowali sobie z drewna czołg.

 

i tym czołgiem na niedźwiedzia - po mięso dla naszych dzieci, dziewczyn i rodziców-staruszków.

 

damy radę.

 

ważne, że jesteśmy w grupie o wspólnych celach.

 

indywidualistą mówimy nie !

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...