Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Tectosmith Opublikowano 3 Listopada 2025 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 Widzę to ciepło - nie wiem dlaczego Wypełnia światło dnia jutrzejszego. Rozkwita w słońcu, trochę w zachwycie, Tuli z uczuciem, jakby w niebycie. Rozchylam ramiona, we mnie ten świat. Otwieram oczy martwe od lat. A ty kochana w promienie ubrana Tańczysz w błękitach cała skąpana. Słońce tak złote - kwiaty u stóp. Pójdziemy razem. W dłoniach nasz grób. Dotkniemy liści, malachitu, zieleni. Pokocham raz jeszcze nim się przemienisz. . . Wiersz powstał przy tej piosence: Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. 14
vioara stelelor Opublikowano 3 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 (edytowane) Ten wiersz jest jak odrobina słońca w ten dżdżysty dzisiejszy poranek. Wybrzmiewa w nim echo carpe diem, polowania na chwile, które uczą optymizmu. Wiele też potrafią zdziałać proste, ludzkie gesty, niosące życzliwość, uśmiech, czułość. Słodziak z teledysku wymiata! Chmurka na samej górze na Twoim zdjęciu nawet przypomina trochę tego szczeniaczka. A to moje chmury (kadrowanie zepsute, ale to początki mojej przygody z fotografowaniem): Góry, chmury - Tie-break/sierpień 2025 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Edytowane 3 Listopada 2025 przez tie-break (wyświetl historię edycji) 2
Tectosmith Opublikowano 3 Listopada 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 @tie-breakPoproszę o serduszko :-) Lubie je :-) Powiem Ci szczerze, że nie znam się na kadrowaniu i nie zauważam niczego złego w Twoim zdjęciu. Dla mnie jest w porządku. Słoneczne, ciepłe, błyszczące. Podoba mi się. 1
vioara stelelor Opublikowano 3 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 @Tectosmith Mówisz i masz... A co do zdjęcia (mojego), powinno być trochę przesunięte do góry - dla równowagi między niebem i ziemią - i w prawo, żeby nie właziły te gałęzie z boku w kadr, tak mi się przynajmniej wydaje. Ale w sumie, co ja tam wiem!? Cieszę się, że Ci się spodobało. 1
huzarc Opublikowano 3 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 @Tectosmith Ten wiersz ma w sobie klasyczną liryczność, czyste uczucie i romantyczną elegancję. Jego ton jest bardzo melodyjny, harmonijny i czuły. Jesień potrzebuje przełamania światłem i on go dokonuje.
Berenika97 Opublikowano 3 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 @Tectosmith Twój wiersz pachnie pożegnaniem i odrodzeniem zarazem — jakby śmierć była tu nie końcem, a przejściem w coś subtelniejszego. W tym „cieple dnia jutrzejszego” czuć wiarę, że nawet po bólu istnieje jeszcze blask — delikatny, ludzki, niepewny. Piękne jest to zestawienie: „w dłoniach nasz grób” — bo to nie tylko obraz końca, lecz też wspólnoty, trwania razem aż po kres. To język miłości, która nie zna granicy między życiem a przemianą. Piękny!
Tectosmith Opublikowano 3 Listopada 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 @huzarcDziękuję Ci bardzo. Pozdrawiam serdecznie.
Tectosmith Opublikowano 3 Listopada 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 @Berenika97Bardzo Ci dziękuję Bereniko. Cieszę się, że wiersz się spodobał. Pozdrawiam serdecznie. 1
Tectosmith Opublikowano 3 Listopada 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 @AmberDziękuję Ci bardzo. Pozdrawiam serdecznie. 1
Amber Opublikowano 3 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 @Tectosmith Finezyjność, nawet dotykiem można spowodować zniknięcie. Wiersz jest zapisem eterycznej chwili, dowodem na jej istnienie. Romantyczne zdjęcie, pod wierszem, jak obraz Wyczółkowskiego ...
Tectosmith Opublikowano 3 Listopada 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 @AmberBardzo cieszę się, że wiersz Ci się spodobał. Nie lubię pisać tylko dla siebie. Pozdrawiam serdecznie. 1
KOBIETA Opublikowano 3 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 3 Listopada 2025 @Tectosmith nim się przemienisz … Świetlisty wiersz ! Zwiewnością chmur ! Bardzo mi się podoba :)
Tectosmith Opublikowano 4 Listopada 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Listopada 2025 @KOBIETADziękuję Ci bardzo i pozdrawiam serdecznie.
Nata_Kruk Opublikowano 4 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 4 Listopada 2025 Chwila, chwile, które opisałeś, mogą być.. zachwytem, @Tectosmith W drugiej.. nie chciałbyś.. chylę ramiona.. oraz.. w promień... ubrana (?) sugeruję jedynie. Pozdrawiam.
Tectosmith Opublikowano 5 Listopada 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 5 Listopada 2025 @Nata_KrukDziękuję Ci bardzo. Cieszę się, że wiersz zasłużył na serduszko od Ciebie. Twoje propozycje jednak są chybione, wolę obecną formę. Dziękuję i pozdrawiam serdecznie.
Kwiatuszek Opublikowano 12 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 12 Listopada 2025 @Tectosmith O, i znów chmurki!-) Tym razem przebija błękit, a i w wierszu ciepło słońca gdzieś się przebija. Pięknie! Widać, że przerwa była Ci potrzebna. Miłej nocy:-)
Tectosmith Opublikowano 13 Listopada 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 13 Listopada 2025 @KwiatuszekDziękuję Ci bardzo Kwiatuszku. Nie wiem czy przerwa była mi potrzebna. Straciłem mnóstwo czasu na nic. Przerwa jednak była konieczna, bo nie było ze mną najlepiej. Dziękuję jeszcze raz i pozdrawiam ciepło. 1
Wiechu J. K. Opublikowano 13 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 13 Listopada 2025 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @Tectosmith Komentarz @Berenika97Piękne jest to zestawienie: „w dłoniach nasz grób” — bo to nie tylko obraz końca, lecz też wspólnoty, trwania razem aż po kres. oddaje dokładnie to jak ja to widzę. Piękny Twój wiersz i to co Berenika napisała.
violetta Opublikowano 13 Listopada 2025 Zgłoś Opublikowano 13 Listopada 2025 @Tectosmith bardzo romantyczny wiersz, a niezwykle jak na ciebie:) Zdjęcie takie złote, piękna zieleń i ten dach.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się