Do snu

[Simon Tracy]

Zastygłem pełen niemocy.

Niepohamowanej żałości. 

Rozpaczy, rozległej jak ta noc 

lodowata, kwietniowa, 

płacząca jękiem wichru wściekłego,

nad mym zgubionym, 

bez zmysłów jestestwem.

 

W półmroku, dusznej alkowy.

Gdzie ogień życia, rozpala już jedynie, 

nie Twe lico a świecy rozżarzony knot.

Leżysz cicha i blada 

na dębowym, solidnie zbitym łożu.

W malignie,

przeszłych, kolorowych snów.

W bezdechu,

cicho nadchodzącej śmierci.

Pragnę odejść wraz z Tobą Aniele, 

na druga stronę tej tęczy szerokiej.

W takiej chwili nie chcę być, 

czującą gliną człowieczą.

Bo taka miłość to 

dopust i przekleństwo zarazem.

Do ścian marmurowych grobowca, 

od podchodów głupich i niewinnych 

za małego dzieciaka.

 

Z moich ramion Cię wyrwą

i ułożą w mrok,

świeżo heblowanej trumny.

Jako triumf marności

naszych pragnień.

Jako ofiarę dla Zwycięzcy Robaka. 

Czas nie rzuci nas na powrót 

w chwile beztroski.

Czarem miłości i szczęścia upojone.

Nie.

On nas coraz mocniej 

szykuję do snu wiecznego.

Przeklęty. Bezduszny złodziej.

 

Żegnasz się dziś ze mną.

A witać się będziesz

z alejami cmentarnymi,

Starymi, powykręcanymi wiązami.

Strażnikami zmarłych. 

Z kryptą rodzinnego grobowca, 

gdzie czekać już na Ciebie będzie duch, naszego przedwcześnie zgasłego malca.

 

Zasnąłem w fotelu przy komínku.

Dojrzałem ukradkiem, Twą twarz i kibić 

na tle wesoło trzaskającego ognia.

 

Dobranoc.

 

Słyszałem.

Twój głos czuły.

 

A może to tylko nadal dusza łka?

 

Dogasam.

 

Przy mrugającej smutno naftowej lampie.

 

Dziś zostawiam Wam mój kolejny gotycki wiersz w estetyce grozy E.A.Poe i jego motywu

"Zwycięzcy Robaka".

 

 

[huzarc]

@Simon Tracy Romans w okowach makabry… czy studium niemożności, między życiem a śmiercią, pragnienie a możliwością zaspokojenia.

[Simon Tracy]

@huzarc Po prostu wiersz o niepowetowanej nigdy stracie. Rozpaczy równej obłędowi. O ranach, które zadaje śmierć i czas, które nigdy się nie zabliźnią

[Alicja_Wysocka]

@Simon Tracy No tak, a Ziemia nadal kręci się, zdumiona obrotem spraw
 

 

[Simon Tracy]

@Alicja_Wysocka Okudżawy się pod moimi wierszami nie spodziewałem. W ogóle nie słuchałem jego utworów od liceum a więc juz szmat czasu minął.

 

[Alicja_Wysocka]

@Simon Tracy Tam jest ważna treść. Tobie też życzę, tego, co Ci trzeba. 

[Simon Tracy]

@Alicja_Wysocka Wiem przesłuchałem. Na szczęście mam wszystko w życiu czego mi potrzeba. 

A część rzeczy, które odeszły bezpowrotnie jak ludzie wokół, miłość czy zdrowie... no cóż trzeba nauczyć się bez tego żyć

[Alicja_Wysocka]

@Simon TracyNo tak, Poniedzielski śpiewał:

" Bo jak nie ma się się co lubi - to nie lubi się i tego, co się ma"

[Amber]

Twój wiersz jest snem Druida, super klimat.

[Simon Tracy]

@Amber Bardzo dziękuję 

[Berenika97]

@Simon Tracy

To potężny, romantyczny w duchu wiersz o miłości silniejszej niż śmierć.

Przypomina wielkie elegijne poematy romantyków – ma w sobie desperację Poego, coś z gotyckiej atmosfery, coś  może z Malczewskiego.

Najbardziej porusza mnie ta bezsilność wobec nieuchronnego: "Z moich ramion Cię wyrwą". To fizyczny, cielesny protest przeciwko rozdzieleniu. "Czująca glina człowiecza" – piękne określenie tej bolesnej świadomości, która nie pozwala po prostu odejść razem.

A zakończenie z tą niepewnością ("A może to tylko nadal dusza łka?") jest przejmujące. Sen przy kominku, złudzenie normalności, a potem powrót do mrugającej lampy i dogasania.

"Dogasam" – to ostatnie słowo jest doskonałe. Nie "umieram" – "dogasam". Jak knot świecy, powoli, świadomie.

To piękny wiersz.

[Simon Tracy]

@Berenika97 Dziękuję za 

recenzję i ocenę.

Jest to jeden z najlepszych warsztatowo moich wierszy.

Nie będzie to zaskoczeniem kiedy przyznam się, że najbardziej w swoich wierszach lubię ich ostatnie strofy

[MIROSŁAW C.]

@Simon Tracy

Mrok

w dobrym guście :)

Pozdrawiam. 

[Simon Tracy]

@MIROSŁAW C. Również pozdrawiam i dziękuję za ocenę 

[Berenika97]

@Simon TracyAleż to nie jest recenzja! To moje wrażenia i moja "analiza", piszę, jak odbieram tekst. Czasami wcale nie tak, jak oczekuje tego autor, ale to normalne. Fakt, że pisałam recenzje kilku książek, może została mi taka maniera. :)

[Simon Tracy]

@Berenika97 A ja za to zupełnie nie potrafię komentować poezji. I czasami mi przez to bardzo głupio, szczególnie gdy widzę tak wspaniałe i długie komentarze jak Twoje.

[Berenika97]

@Simon Tracy

Naprawdę nie ma jednego "właściwego" sposobu reagowania na poezję.

Czasami najcenniejsza jest całkiem prosta reakcja – "to mnie poruszyło", "podobała mi się ta jedna linijka", albo nawet po prostu milczenie, które też coś znaczy. Nie każdy wiersz domaga się rozwiniętego komentarza, a poeta często bardziej ucieszy się z informacji, że coś do ciebie dotarło, niż z analizy. Po prostu jesteś bardziej odbiorcą niż komentatorem. To też jest w porządku. Nie każdy musi mówić dużo, żeby głęboko przeżywać to, co czyta. Ja analizuję, bo jest to dla mnie pewien rodzaj sprawdzania siebie. Ale już niedługo nie będę dysponować czasem, aby czytać i komentować wszystko, co pojawi się na portalu. Będę bardziej odczuwać. Pozdrawiam.