Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Refleksja nad pajęczyną

(dedykowany Ani J.)

 

Dziś pająk przyniósł mi nowinę…

plótł pajęczyny sieć…

I chociaż jego to była treść, jego dom - zburzyłam go.

Zniszczyłam tak po prostu.

 

Moja ręka silna, zdecydowana zerwała pierwszą nić.

Potem siła decydowała.

Był pająk…, nie ma nic.

Choć nie zabiłam pająka, zniszczyłam treść.

 

Zapytał mnie dobry Bóg - czy tak dobro zwracasz mi?

Wszak dałem Ci wiele dróg, byś stopą znaczył swój ślad.

 

Czy dałem Ci nazbyt wiele i stąd dalej błądzisz…, śnisz?

Przed Tobą wzgórza słoneczne,

bezkresny horyzontu czas,

doświetlam codziennie… majestat łąk…, obrzeża pól…,

wody co płyną do źródła, a źródło przecież jedno jest.

Początek i kres.

 

Patrz płonie Ziemia!

Co było trawą sianem dziś jest.

Źdźbło trawy uniesie wiatr.

 

Popiół i dym zostanie po Was.

Pamiętaj! Taki jest sens przemijania.

 

Nie zabiłam Pająka…nie uratowałam go.

 

Moje myśli splątane próbował rozsupłać wiatr…

Opublikowano

@Bożena De-Tre

W Twoim wierszu Bożenko pajęczyna staje się metaforą cudzego świata, który niszczymy często nieświadomie.

a pytanie Boga przypomina, że wolność zawsze niesie konsekwencje.

 

I w filmie "między wierszami" jest taki monolog starca:

"Wszyscy dokonujemy jakichś wyborów. Sztuką jest żyć z ich konsekwencjami."

 

Podoba mi się Twój wiersz :)

Opublikowano

@Bożena De-Tre

Pięknie wydobyłaś uniwersalne pytania o naszą odpowiedzialność za świat wokół nas z tak prostego gestu jak zniszczenie pajęczyny.

Szczególnie mocno brzmi ten moment, gdy Bóg pyta: "czy tak dobro zwracasz mi?" To pytanie, które każdy z nas powinien sobie zadawać - czy nasze działania, nawet te pozornie niewinne, są zgodne z darem życia, który otrzymaliśmy.

Opublikowano

@Berenika97 Bardzo dziękuję za dobre słowo.Tak musimy dostrzegać piękno i siłę codziennego poranka…a za horyzontem pewnie coś więcej jest…a nawet jak nie ma to „ pająk przynosi dobre nowiny”…pozdrowienia Bereniko od

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Annna2 Dziękuję…do tego jeszcze tylko myśl” rodzice jedli zielone winogrona a zęby cierpły synom „ i mamy plan na Nowy Rok Szkolny jakże z pamiętliwym Pierwszego września..

Opublikowano

@Bożena De-Tre  dzięki za odpowiedź.

Zastanawia mnie jedna myśl- naprowadzania interlokutora( mnie) na to jak i co mam myśleć.

To zauważyłam już wcześniej i u mnie.

Pozwól- będę komentować tak jak chcę- zgodnie ze swoją wiedzą uczuciami i myślami.

 

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Bożeno... ciekawa ta refleksja. Jest w treści gradacja nastroju i... jest o czym pomyśleć.

Na dworze niech sobie żyją, ale w domu.. te 'wielkopająki', to bee.. nie lubię, a czasem jakiś wlezie balkonem.

Pozdrawiam.

Opublikowano

@Nata_Kruk ….za chwilę „ balkony „ będą nam…nooo nie wierzę i PAJĄKÓW też się nie lękam….głupie czasy w swej mądrości to i czasami pajęczynie z „domostwem” się przyglądam.Dzięki za odwiedziny i zapraszam…będzie „ domostwo” bez pająków-:)Taki sarkastyczny ostatnio mój wrzesień…i język.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @lena2_... bolesne.. do szpiku... a takie maleństwo. Mocne.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ... tak pomyślałam.... żal mi jej, ona mu tyle, on tylko uśmiech... :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          ... by spisać wiersze niespisane ;) .... dla mnie, może to być to o mijających chwilach.   chwila jak chwila ciągle obok rozkłada obraz wraz z nim myśli popieścić każdą znów się uczę by nie zapomnieć po co jestem
    • @Marek.zak1 @Tectosmith         @Marek.zak1 doceniam Twoją refleksję i cieszę się, że tekst wywołał w Tobie te przemyślenia. Właśnie o to mi chodziło - żeby wiersz był przestrzenią do osobistych skojarzeń. Jeśli chodzi o samą pamięć emocjonalną - to wciąż fascynująca zagadka dla naukowców. A w wierszu wyróżniłeś "pamiętanie jako więzienie emocji" - zwłaszcza w obrazie "pułapki z lukru" i "czasu bez następstwa".  Ucieszył mnie ten komentarz, bo daje wiele różnych przemyśleń.    @Tectosmith  rozumiem Twoją troskę o precyzję interpretacyjną. Zgadzam się, że wiersz działa na poziomie poetyckiego obrazu. Jednocześnie uważam, że każdy czytelnik ma prawo do własnych skojarzeń - nawet jeśli wykraczają poza literalny tekst. To naturalna część odbioru poezji. Proszę o zachowanie kultury w dyskusji pod moim wierszem.   Marek wyraził swoją szczerą i przemyślaną opinię o moim tekście - opinię, która mnie jako autorkę ucieszyła i wzbogaciła. Nie akceptuję lekceważącego języka wobec kogokolwiek, kto w dobrej wierze uczestniczy w rozmowie o literaturze. Różnica zdań to jedno, ale obraźliwy ton to coś zupełnie innego. Jeśli nie potrafisz  dyskutować z szacunkiem dla innych, proszę o powstrzymanie się od dalszych komentarzy pod moimi tekstami.    Chciałabym, żeby ta przestrzeń pozostała przyjazna dla różnych perspektyw. Różnorodność odczytań mnie cieszy - nie szukam jednej "właściwej" interpretacji.  Pozdrawiam.              @Nata_Kruk   Serdecznie dziękuję!   Cieszę się, że jesteś i swoimi słowami przyniosłaś ukojenie. Pozdrawiam. :))  @truesirex  @MIROSŁAW C.  @infelia @Migrena  Serdecznie dziękuję i pozdrawiam. :))) 
    • @Tectosmith Już to zrobiłeś. Jest super. Pozdrawiam 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...