Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Limeryk - o A l i


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

           

                             o   A l i   

 

Pewna Ala z Orgolandii, śliczne je na deser żaby.
Podsunęłam co innego, ekskluzywne morskie kraby.
Ale cóż to - takim pyszkom jest niechętna,
nie rozumiem - rzecz to wielce niepojęta.
Na niedzielę przygotuję, uwędzone cztery mamby.

 

 sierpień, 2025

 

 

 

@Alicja_Wysocka... Ala, dla Ciebie mały żarcik... :)

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Alicja_Wysocka... :)) Ala, dzięki bardzo. Tak, to właśnie skojarzyłam, a sery wszelkiej maści, bardzo lubię.

  Wpadł mi 'pomysłek' do głowy, bo masz gdzieś w którymś, albo w kilku... u siebie.. o tym, co jadasz, że tak rymami "gadasz".. piszesz... :) Piszmy, próbujmy dlaej... pozdrawiam Cię

Opublikowano (edytowane)

@Konrad Koper...... dziękuję.

 

@Jacek_Suchowicz... Jacku... dzięęęęki Ci za te humoreski... :)

 

@Annna2 ................. kto.? Ala i ja.. :)) dzieki za.. dobre... (mamby ;))

 

@Alicja_Wysocka.... Ala, czy Ty widzisz to, co ja.. piszą o nas.. :))               Dobrego dnia Wam wszystkim.

 

moja odpowiedź.. dlaCię... wczoraj udało się poskładać.

 

      Pani Ala, nie - to Ara, prosto spod Bogoty,
      dziwne rzeczy z pierwszą robi, jakieś śmieszne sploty.
      Skrzydłem długim włóczkę ciągnie,
      kawę zaraz ogon sprzątnie,
      już się trwożą niesłychanie, wszystkie Ali koty.

 


 

 

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

 

Pewien Jacek z miasta Grodzisk

lubił wprawiać ludzi w podziw

pisał wciąż do rymu

bo czuł taki przymus

aż od rymów zapchał brodzik

 

@Nata_Kruk

Pewien Ludek z Orgolandii

co dzień z piórem staje w szranki

pióro złamał

co z dramat

bo atrament wypił Tancmistrz

 

Jednej Ali ponoć z Gdyni

dawno się przestałam dziwić

wszystkie koty

tak dla psoty

znoszą pełno słówek ckliwych

 

Widzę i czytam Natko, 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   nie masz serca!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i nie udawaj, że dostrzegasz w ciemnym lesie …drobnostki
    • @Natuskaa Niebywałe. Wiersz zaczyna się od pasztetu, a kończy na kwietnym ogrodzie. A może i nie...? :D   Gdyby jednak słowo "pasztet" odczytać jako brzydotę, a ogród z kwiatami uznać za określenie piękna, to podmiotka znajduje się pomiędzy - lub w ogóle poza nimi, gdzieś obok.    Wiersz brzmi częściowo dysocjacyjnie, jakby peel był w stanie odrętwienia wywołanego zmęczeniem, zagubieniem, rozczarowaniem otaczającą rzeczywistością. Widzę tu opis momentu przeciążenia, kiedy człowiek niby ma co robić, ale w sumie sam nie wie co i trwa bezczynnie, trochę zabłąkany, a trochę zawieszony. I zastanawia się, dlaczego w ogóle utknął w tym stanie, w tym miejscu - z pasztetem - skoro mógłby przebywać w ogrodzie pełnym kwiatów. Na końcu wybrzmiewa nuta cichej rezygnacji. Nie z ogrodu. Z samego siebie.    Utwór opisuje to wszystko w sposób niebezpośredni. Nie ma tu słowa o zmęczeniu, rozczarowaniu, smutku. Może to nawet błąd interpretacyjny z mojej strony. Jednak w wierszu Autor zapisał proces myślowy, który subtelnie sugeruje nam warstwy emocjonalne podmiotu. To jak scenografia bazująca na zaledwie kilku rekwizytach - i jedna scena jednego aktora, który w akompaniamencie tykania zegara potrafi pokazać widzom wszystko, co było do pokazania. 
    • Zasnąłem w moim leśnym domu w kominku dopala się ogień  rozświetlając cały pokój.    Co noc przyjaciele przychodzą  jest ich cała wataha  przywódca przed drzwiami zasiada.   Zaprzyjaźniłem się z nimi   usiadłem po środku stada  małe wilki po mnie łażą.    Głos sowy przeplatany z wyciem  wilków nie pozwala zapomnieć  że są i zaznaczają swoją obecność.    Co noc gdy cisza trwa  stary zegar czas wybija nieustannie i bardzo brutalnie.   Czas ciągle płynie pośród  starych zegarów starych ścian  i obrazów które zawsze tutaj były.   Odizolowałem się od świata  pośród drzew pośród ścian  jestem u siebie i jest mi dobrze.    Nie zapraszam Cię do siebie  moi przyjaciele Cię nie chcą  bo nie ufają nikomu.   Ufamy tylko sobie  każdego dnia i w nocy ptaki dla mnie śpiewają pieśni. 
    • to ty idealna bielą twój styl nienaganny   a zapach mięty przywołał motyle na chwilę nie na chwilę
    • @Berenika97 Wierność kosztem wszystkiego!!! Ech... Dlaczego ta idea nie przyświeca naszym politycznym elitom?... Gdyby ta idea przyświecała naszym politykom to Polska byłaby Rajem na Ziemi! Pozdrawiam Najserdeczniej!   @Nata_Kruk Najserdeczniej Dziękuję Ci za podzielenie się swoją opinią! Pozdrawiam Najserdeczniej!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...