Mateusz na górze

[Proszalny]

 

gdy budzę ze snu

to samo zdziwienie

jestem człowiekiem z innej planety

czasami tego zapominam

 

poruszam ciałem 

nabiera pędu

w obcym kadłubie operator

zatruwa ciało 

zadręcza umysł

myślą że jestem tu na stałe

 

w ogrodzie budda 

siedzi pod krzakiem

pusta  butelka wina

wina i kara 

przebudzenie

 

igły pod szatą 

 

nie moja wina

niosę zbyt dużo 

wystarczą lilie rosnące w polu

 

żeby być blisko

człowieka

 

[Poet Ka]

@Proszalny gdy brak lilii rosnących w polu, cierpi na tym bliska relacja człowieka z człowiekiem. Pejzaż zewnętrzny zazwyczaj formuje wnętrze. Nie zawsze, ale...

[Proszalny]

@Poet Ka

 

"Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują i nie przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich". 

 

Kazanie na górze wg ewangelii św Mateusza.

[Poet Ka]

@Proszalny od razu pomyślałam o tym cytacie...

@Proszalny niczego nam nie potrzeba do życia, prócz piękna i natury oraz wiary w miłość niebiańską.

[Proszalny]

@Poet Ka

 

Tak, cytat jest oczywisty. Wybacz, ale przez chwilę Cię nie zrozumiałem. Myślałem, że mówisz o liliach.

Rzeczywiście, kiedy nie rosną w nas lilie, kontakt jest utrudniony. Tylko ten, kto kocha siebie, potrafi kochać innych. Gdy kwiat wypełnia "pustą butelkę", w ogrodzie pojawia się przestrzeń dla ludzi. Bez drugiego człowieka jesteśmy jak uczeń bez mistrza.

 

Wiara w niebiańską miłość czyni nas ludźmi. Odnajdujemy w sobie pierwiastek Boga – ugryzłem się w język, bo chciałem napisać po prostu "Boga", ale to byłoby bałwochwalcze. Dodałem "pierwiastek", drobinę światła. 

 

Pozdrawiam serdecznie. 

 

@Poet Ka

 

Jeszcze coś mi wpadło do głowy: Bóg jest miłością, jest także tajemnicą, którą odkrywamy każdego dnia na nowo. Nawet nienawiść jest formą zranionej miłości.

 

 

Edytowane 2 Kwietnia przez Proszalny (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Proszalny

 

Ten wiersz czytam jak zapis doświadczenia obcości wobec własnego ciała i świata. Tu jest cierpienie egzystencjalne i duchowe poszukiwanie.

"Żeby być blisko , człowieka" - to zakończenie jest poruszające. Podmiot jest "z innej planety", ale pragnie bliskości z człowiekiem - być może z samym sobą.

[Poet Ka]

@Proszalny zrozumiałam, że mowa również o tym naturalnym pięknie, które nas otacza...myślę że chodzi również o o to, ale to nie jest już takie oczywiste.

[Proszalny]

@Berenika97

 

Doświadczenie obcości jest iluzją. Przebudzenie jest zrozumieniem: niczemu nie jestem winien, bo mnie nie ma. Znika ułuda 'ja'. Gdzie nie ma 'ja' - pojawia się człowiek, jeden z wielu. Wszyscy jesteśmy jednym ciałem, jedną istotą i jedną duszą-planetą. W ten sposób znika granica pomiędzy pragnieniem bycia ze sobą a bycia z innym człowiekiem. Będąc z drugim człowiekiem podmiot wraca do siebie. To buddyjskie 'rozpuszczenie ego'. Chrześcijanie wierzą w osobowe 'ja', ale też w 'świętych (dusz) obcowanie'. Właśnie przyszło mi do głowy, że chrześcijańska dusza 'ja", stapia się z innymi w jedno - w Boga. W ten sposób znajduje się w niebie.

 

@Poet Ka

 

Masz rację, ale można to odwrócić, dokonać przewrotu. Wewnętrzne piękno znajduje odbicie w świecie. Gdy mamy w sobie piękno, świat zakwita. Dlatego trzy czarownice Szekspira, posiadając czarną duszę, mówią: „Piękne jest brzydkim, a brzydkie jest pięknym”

 

 

[Poet Ka]

@Proszalny oczywiście, że tak!

[Proszalny]

@Poet Ka

 

Naczynia połączone.

 

@Berenika97

 

Jeszcze coś, bo mam gadane. Gdy znika ego, butelka po winie staje się pusta. Nie ma winy - nie ma kary. Kiedy w umyśle nie ma pojęcia winy, znika też kara. Kiedy pojawia się wina, za nią już drepcze kara i katujemy siebie, swoje 'ja'. Oczywiście to nie zwalnia od czynienia dobra. Dobro jest kompasem.

[Poet Ka]

@Proszalny @Proszalny z samego cytatu wynika, że warto zawierzyć opatrzności (

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

boskiej), zdać się na los i naturę, która wie, jak nami pokierować. Bo "jeszcze będzie przepięknie..." "jeszcze będzie normalnie".

Edytowane 2 Kwietnia przez Poet Ka
literówka (wyświetl historię edycji)

[Amber]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz w swojej filozofii jest nośny humorem. Odczytuje się go na dwa fronty:) pozdrawiam.

[andrew]

@Proszalny

...

ale gdy już...

 

znikam

w innym wymiarze

fajnie jest na ziemi

gdy ...

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego popołudnia 

Edytowane 2 Kwietnia przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Łukasz Jurczyk]

@Proszalny Obraz „operatora w obcym kadłubie” brzmi jako współczesny gnostycyzm :)

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A lilia?

 

Nie tkała szaty.

A lśni jaśniej niż słońce.

Bóg ją tak ubrał.

 

Pozdrawiam

 

[Proszalny]

@Amber

 

Miło, że zauważyłeś/aś. Warto odkasłać dym kadzidła śmiechem. Poza tym, pusta butelka wina to coś, jak pusty obłok - brak "ja". Wszystkie zjawiska są puste. 

Pozdrawiam i dziękuję za uśmiech ;)

 

@andrew

 

... gdy Bóg

spogląda z nieba.

 

Wesołych świąt :)

@Łukasz Jurczyk

 

Bóg to nie krawiec

lilia jest naga

jak król na pustym polu

 

Kłaniam się do ziemi :)

 

[Jacek_Suchowicz]

@Proszalny

 

kombinujemy jak kot pod górkę

buddyzm chrześcijanizm  me ciało obce

wszystko już było to są powtórki

kto to przerabiał do czego doszedł

 

przecież wystarczy ludzi posłuchać 

tych co już byli po stronie tamtej

co na ten temat mówi nauka

ciekawa zbieżność o wnioski łatwiej 

 

Pozdrawiam

[Proszalny]

@Jacek_Suchowicz

 

od strony tamtej

ciekawsza ta

więc zanim odjadę

chciałbym poznać

 

wniosek jest taki:

nie jestem pewien

tego co mówią ludzie

 

czasami gadam

trochę za dużo
prawda jest milczeniem