*** (...lubię mówić i nie cierpię własnego głosu)

[yfgfd123]

lubię mówić i nie cierpię własnego głosu
kocham pisać i nie cierpię własnego pióra
kocham mówić tak: "Kocham", skrzydła albatrosa
podcinam jak straszna cenzura

 

do "głosu" chcieć rymu szukać bez patosu
do wersów akordy bez septym i kwint
pisać wiersze białe jak nieobrobiony marmur
nie sztubacko złote jak klimt

 

sprzedaję błahe namiętności, słodycze
zerwanych owoców intymności, furda!
krajam się i sprzedaję na części
jak najpospolitsza [...]

 

dojść prostoty słowa takiego jak "rozkosz"
nie rzucać się tylko w jego cierpkim miąższu
od imponderabilii, epitetów, od rozmów
zachęcam was wszystkich do postu

[Berenika97]

@yfgfd123

Zamiast krajać się na części

i sprzedawać własny ból,

lepiej napisz wiersz prosty, biały -

a słowa będą też ładnie brzmiały.

[yfgfd123]

@Berenika97 "Gdy modny bełkot snobistycznej blagi

Krytyk zaciemnia kadzidlanym dymem,

Doszło do tego, że aktem odwagi

Jest wiersz napisać z rytmem, sensem, rymem"

A. Słonimski

[Alicja_Wysocka]

@yfgfd123 Najładniejsza część  „pisać wiersze białe jak nieobrobiony marmur” - piękne porównanie, świeże i klarowne.

Piękny cytat cytat Słonimskiego - jak klucz interpretacyjny: wyznanie miłości do prostoty, do rymu i sensu, wbrew „modnym bełkotom”.

Nie wiem czy mój zachwyt do klasyki jest słuszny, ale siebie oszukiwać nie mam zamiaru.  Dla mnie jest jak śpiew  - nie każdy umie, ale każdy potrzebuje posłuchać.

[Berenika97]

@yfgfd123

Choć rację przyznać trzeba Twojej nucie,

Że pustosłowia w sztuce nie brak wcale

To rym i rytm jest nieraz jak obuwie,

Co zgrabnie kryje stopę lecz w sandale.

Bo forma gładka, kunsztownie ubrana

Też bywa maską, co zakrywa pustkę.

Odwagą - ta myśl niewypowiedziana,

Odwagą - prawda, co w serca uderza.