Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Pośród szumu liści i błota do kostek 
Las nieświadomy - prowadzi do Ciebie 
Drogę przede mną ze sciółki roztoczył 
Odwdzięczę się kiedyś - oddając mu siebie 

 

To co na końcu nie warte jest drogi
Powtarzam to sobie, wypełniony gniewem 
Piękna wymówka szarego człowieka 
Na brak ambicji, pożegnanie z celem 

 

"Piekło to inni" - pisałem ci w liście 
Przekazując Sartre'a przecudowne słowa 
Setny już list mój dzisiaj napisałem 
Może choć  jeden Tobie wysłać zdołam 

 

Moknąc pod twym oknem, stoję bez nadziei
Ledwo mnie dojrzałaś - płacząc w bieg się rwiesz
Jeśli tak jak ja na innych przejechałaś się,
To możemy się przejść, wiesz?

Edytowane przez beny7777 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@beny7777

Szczerze o  zmaganiu się z własnymi ograniczeniami i porażkami. Ten obraz lasu prowadzącego do ukochanej osoby, a potem gorzka refleksja o "szarej wymówce" na brak ambicji - to bardzo odważne spojrzenie na siebie. 

Szczególnie mocno brzmi ten fragment o "setnym liście" - ile w tym samotności i desperacji, ale też uporczywości. cytat z Sartre'a (mój ulubiony)  dodaje tekstowi intelektualnego, filozoficznego smaku. Bardzo mi się podoba. 

Opublikowano

@beny7777

coś jest z rytmem  - ale podoba się całość

 

stoję pod oknem gdy pada deszcz

stoję pod oknem gdy słońce świeci

może ty wyjdziesz zobaczysz mnie

pójdziemy razem uśmiechnięci

 

by każdą chwilę w swych sercach nieść

i wspólną radość wciąż celebrować

i każdą nocą nacieszyć się

a każdy dzień ubierać w słowa

:))

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz wieloznacznie ale bez pomyłki one to kwiaty myśli wspomnienia kobiety one?!
    • @Tymczasem Pamiętam czasy, gdy nie było internetu. Książki, czasopisma, gazety dalej istnieją, lecz komputeryzacja opanowała cały świat. W ubiegłym stuleciu publikowanie swoich wierszy dla szerszej publiczności nie było czymś łatwym. Swoje pisanie trzeba było wysyłać przez pocztę i czekać cierpliwie na jakąkolwiek odpowiedź.  Wiersze były ocenianie przez, wierzę, że fachowców w dziedzinie literatury i wybrane przez nich wiersze zamieszczane były w różnych periodykach.  Wyróżnieni autorzy otrzymywali nawet nagrody w postaci małej kwoty pieniężnej. Inne czasy, inne zasady. Ogólnoświatowy dostęp do internetu zmienił wszystko i przyspieszył komunikację międzyludzka w dotąd niespotykanych możliwościach.  Oczywiste jest to, że opublikowanie swojej książki lub tomiku wierszy w wersji papierowej dalej pozostaje dużym wyróżnieniem dla pracy danego autora.   Myślę, że brak weny, natchnienia to normalny stan rzeczy po prostu na wszystko jest czas i jak to się po polsku mówi co za dużo to nie zdrowo. Wiem, że żyjemy w świecie, który pędzi do przodu na przysłowiowe złamanie karku lecz każda twórczość spełni swoje zadanie, gdy będzie przemyślana i miała czas na dojrzewanie. Pozdrawiam serdecznie.  
    • Tęsknie za miejscami - za ciepłymi i zimnymi sferami, Tęsknie za momentami - za tymi lepszymi i gorszymi, Tęsknie za uczuciami - mocniejszymi i słabszymi, Za tą chwilą pewnie też będę tęsknić, Tęsknie za wszystkim, Ale czy to że Tęsknie za wszystkim nie znaczy że za niczym nie Tęsknie?
    • Prawda boli  Tak jak dotyk    Lodowatych rąk    A słodkie słowa  O miłości    I namiętności    Odbijają się  Echem pośród  Czterech ścian    Trafiają w próżnię    A po drugiej stronie  Jest tylko nicość    Żegnam okrutny świat!  
    • Za ryby złote, to łzy by raz.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...