Zbyt szybko i krótko

[Stary_Kredens]

Życie jest jak zjeżdżanie na sankach z górki 

zjeżdża się i jest super 

 

znów masz na to ochotę

ale 

trzeba ciągnąć sanki pod górę 

więc ciągniesz i znów zjeżdżasz 

i znowu jest fajnie

 

ale  wszystko się powtarza

choć nie masz już takiej ochoty

trzeba pod górę 

 

jesteś zmarznięty zmęczony 

i choć nadal fajnie się zjeżdża 

to zbyt  szybko i krótko

 

nie chcesz już się wysilać więc nie mówiąc nic nikomu po prostu 

wracasz do domu 

[Stary_Kredens]

@FaLcorN dzięki , pozdrawiam również 

Kredens 

[Marek.zak1]

Dawno temu żeby zjechać na nartach trzeba było podchodzić pod górę. 20 minut podchodzenia i 2 minuty zjazdu. Potem jednak nastały wyciągi i to się zmieniło, ale ten model do życia nie pasuje, bo w nim wciąż te stare proporcje, opisane w wierszu, obowiązują. Pozdrawiam

[Ewelina]

@Stary_Kredens może za szybko się czasem poddajemy...

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Sylwester_Lasota]

Powiedziałbym, że życie to też trochę jest jak lokomotywa z wiersza Tuwima. Najpierw powili, a potem coraz szybciej aż szczęśliwego zakończenia na stacji końcowej, abo jakiejś katastrofy.

Co do wiersza, to bardzo dobre porównanie.

 

Pozdrawiam.

 

 

[Stary_Kredens]

@Ewelina może tak, chociaż nie wiem od czego to zależy 

Pozdrawiam serdecznie Kredens 

@Sylwester_Lasota tak, lokomotywa z wiersza też w ogóle pociąg wsiadanie i wysiadanie itp.

Pozdrawiam serdecznie Kredens 

Dziękuję za czytanie i komentarz 

@Marek.zak1 @Marek.zak1 na nartach niestety nigdy nie jeździłam, ale z górki na pazurki , och pamiętam im większa górka tym niby lepiej,ale...

Dziękuję za czytanie i komentarz 

Pozdrawiam serdecznie Kredens 

[Jacek_Suchowicz]

ale za mim wrócisz:

 

inni sanki ciągnąć pomogą

to się kończy za ciebie wciąganiem

jeszcze zjeżdżasz robisz to z trwogą

nim ostatnim oddechem żegnanie

:))

[Stary_Kredens]

@Jacek_Suchowicz może aż tak nie będzie, ale kto wie?

Pozdrawiam kredens@Marek.zak1 @Marek.zak1 na nartach niestety nigdy nie jeździłam, ale z górki na pazurki , och pamiętam im większa górka tym niby lepiej,ale...

Dziękuję za czytanie i komentarz 

Pozdrawiam serdecznie Kredens 

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak obserwuję wokół innych powroty do domu to:

wracajmy w pełnym zdrowiu  to jest najważniejsze!!!

[Gość]

Jest w tym prościutkim wierszyku trafiające w sedno odzwierciedlenie różnych faz życia - od frenetycznego zachwytu dziecka, po narastającą rezygnację, rozwagę osoby dojrzałej, akceptującej, że jest trudno i mozolnie. Starość wraca do dziecięcego entuzjazmu, bo wie, że to już ostatnie chwile na tej górce. Jeśli w wierszu czegoś zabrakło, to tego desperackiego smakowania ostatnich chwil życia u jego schyłku. Dziecko skupia się tylko na szaleństwie zjeżdżania, dorosły zachowuje rezerwę, staruszek cieszy się dogłębnie, wszystkimi zmysłami. W podeszłym wieku człowiek zachłannie czerpie z otoczenia bogactwo wrażeń, bo wkrótce zabraknie sił, zdrowia, a przede wszystkim czasu.

[Stary_Kredens]

@Naram-sin wydaje mi się że chyba jest,  w podeszłym wieku już czujesz to ,,zbyt szybko i krótko", ale nadal jest fajnie tylko już nie masz sił  napisałam to bardzo lakonicznie

Pozdrawiam serdecznie Kredens