Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wiosna

Leszczym
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Leszczym

Leszczym

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

 

Wywiośniało naokoło

słonko, zieleń, kwiatuszki

 

Ludzie hurtowo

wywinęli się na spacery

znów idzie gra w uliczne

 

Nieurzędowi niedomknięci

wszelkimi teczkami, sprawami

ważnościami strącającymi sny z piedestału

 

Taki ich zwyczaj, taki obyczaj

nawet powietrze pachnie

tlenniej i mniej arogancko,

ale butniej (ach buty)

 

Spór ważnych spraw jak stał tak stoi

to tylko sprzyjająca wzruszeniom pora roku...

(nie mam zamiaru przejąć ciebie tym tekstem

proszę czasem tylko idź na spacer)

 

Warszawa – Stegny, 02.04.2025r.

 

Inspiracja – Poeta Mirosław C (poezja.org).

10
aff

aff

Opublikowano
Opublikowano

Mnie bardziej chyba przekonuje taka wersja zupełnie zwyczajnej wiosny, i nawet ładne zaproszenie do wyjścia na spacer też u Ciebie.

Hurtowo wywinięci to chyba tacy jakby z daszkiem do góry albo przynajmniej z postawionym się kołnierzykiem. Czasem może jakiś  dekielek od serka homogenizowanego.

Fajnie pzdr

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

.. co by dla zdrowia :))

1
aff

aff

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rany świata nie wiem. Wiem, że tylko jutro idę do dentysty z dzieckiem.

Zaraz sprawdzę jakiż to :)

A że autystyków?

Dzieci w szkole miały dziś ubrać się na niebiesko

Ach, to o tym :))))

 

Swoją drogą, i cóż z tych kolorów.

Podobno ma być jakaś demonstracja antyszczepionkowa, ale ja słabo się w tym orientujé.

Wszystkiego dobrego :)

1
Leszczym

Leszczym

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@aff Demonstracji tera no to bez liku ;)) dzisiaj jest podobno jeszcze dzień książki dla dzieci ;)) Czyli jakby w pewien sposób podwójne "nasze" święto, ale nie chciałem Ciebie tym urazić, jakoś tak nam z rozmowy wyszło o chorobie...

1
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

słonko zieleń i kwiatuszki

na spacerze ludzi w bród 

ktoś przypadkiem zgubił uśmiech

a ktoś znalazł właśnie tu

 

za to sprawy tkwią w urzędzie

wszystkie troski zgarnął dom

pełny luzik brak pieniędzy

a marzenia drogie są

 

ale dłoń mi możesz podać

łapka w łapkę ze mną iść

i niech mówią co chcą o nas

doceniamy piękne dni

:)))

 

2
Leszczym

Leszczym

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Kwiatuszek W sumie tak przypuszczałem, że Tobie może się spodobać, ale nie wiedziałem, czy przeczytasz :)) Ty zdaje się teraz u innego Michała jesteś zaczytana, a to mój kumpel stąd, spotkaliśmy się nawet i pogadaliśmy 2 razy :)

@Alicja_Wysocka Ja również :) 

@Jacek_Suchowicz Ja jestem pierwszej wody wielostronnym dziwakiem, więc w ogóle wolę nie wiedzieć co tam sobie o mnie gadają i myślą ;))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Duch7millenium
      Biblia i Koran

      Przez Duch7millenium · Opublikowano

      Był sobie papier, na papierze literki, a z literek słówka. Huj, dupa, cipa, borówka O jakimś Jezusie Chrystusie, co mieszkał na kaktusie, o jakimś Bogu, co był gdzieś w rogu, o jakimś Janie Chrzcicielu, zielonym cwelu. Były sobie tam historie różne, O Dawidzie, który miał harem  a w nim same dziewice, Co dostał za to dygawice. Była sobie Maryja, co jej śmierdzi z pyja, bo się myła w sadzawce Siloam, czy jakoś tam, Ale ja na to wszystko sram, bo to urojenia, a ja urojeń, już żadnych nie mam.   I był sobie Judasz, co z drzewa zwisał jak kutas. i było sobie życie, prawda i droga, donikąd, złowroga, były sobie tam bzdury fermentne, jakieś historie mętne, jakieś cudzołożnice, jakieś nałożnice, jakieś cuda, wianki przyszedł se taki Jezus, krezus, powiedział, że prawo się nie zmieni a nowe przykazanie dał, i się sam skompromitował.   Coś o dwóch mieczach i trzosie, żeby nic nie zrozumiały łosie, bo łosie to same wymyśliły, świątynię zbudowały i zniszczyły.   W Koranie natomiast był sobie kolejny taki, co miał się cudownie i pasował do całej biblijnej paki.   A tam chodzi tylko o siusiaki.
    • Charismafilos
      Anioł w czarnym płaszczu

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Sylwester_Lasota
      Pustostan

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • Kamil Olszówka
      Księżyc i krople rosy

      Przez Kamil Olszówka · Opublikowano

      W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Achilles_Rasti
      Anioł w czarnym płaszczu

      Przez Achilles_Rasti · Opublikowano

      Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...