o miłości prosto

[Wochen]

brak słów

uwalnia głębię od echa

zrywa kajdany

pozwala

patrzeć sercem

kąpać się w rosie

nie mów

ta chwila niech trwa

jesteś

to więcej niż wszystko

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Jacek_Suchowicz]

ładny

 

nie zagadajmy tej miłości

co spadła na nas tak znienacka 

i kąpie kropelkami rosy

pozwala szczęściu w ciszy wzrastać

;)

[m1234]

@Wochen To warsztat, tak więc pozwolę sobie pokombinować. Broń Boże(!) to co poniżej, to nie zarzuty, raczej interpretacja, która zawsze jest subiektywna. A że lubię krótkie formy, "bo tu nie ma czasu na kombinacje", to trzeba się postarać by upakować co istotne.

 

I tak mam pewien dysonans:

 

brak słów

uwalnia głębię od echa

 

ukazuje nam się tu chyba podmiot liryczny rozważający potęgę miłości bez "zbędnych" słów ("echa"), a jak bez słów, to i bez komunikacji, bez dialogu, w końcu bez czynności, czasem prozaicznych, które są reprezentacją miłości właśnie. Od razu mamy więc tutaj swoisty zachwyt nad miłością idealną, trochę nierzeczywistą. NIby dwa wersy, ale jaka waga. Świetnie dobrane - o ile taka ma być wymowa, chociaż oczywiście mogę się mylić. A potem mamy:

 

zrywa kajdany

pozwala

patrzeć sercem

kąpać się w rosie

nie mów

ta chwila niech trwa

jesteś

to więcej niż wszystko

 

i tu mamy kontrę - bo brak słów nie zrywa kajdan, o nie - brak słów, cisza, bardzo często zakłada pęta, pacyfikuje, oplata, aż do zniewolenia, zaszywa usta, w końcu zabija miłość właśnie... Mamy więc zrywanie kajdan, patrzenie sercem - to nic innego, jak bezinteresowność, prozaiczne gest i uczynki wobec ukochanej osoby, kąpanie w rosie to - jak odczuwam - wspólne, wspaniałe chwile, aż takie, że "nie mów... niech trwa", finalnie wszystko to daje to wspólne bycie, trwanie właśnie, z tymi wszystkim uczynkami i większymi i drobniejszymi gestami, które jednak bez słów nie istnieją, a jeżeli, to jedynie w wyobraźni, krainie wydawałoby się idealnej, ale przez swój brak skazy, stającej się pustką, otchłanią.

 

Zatem w "o miłości prosto" nie da się chyba mówić bez słów, bez dialogu, bez wspólnego przeżywania i dzielenia się dobrym i też czasem niedobrym słowem. To "uwolnienie głębi od echa" daje nam chyba "miłość wyobrażoną", idealną. Być może ten tekst jest raczej wołaniem o taką właśnie "idealną miłość", ale czy nie powinien być raczej przestrogą?

 

Tak odebrałem :) Bez urazy, bo - jeszcze raz podkreślam - to nie zarzut. Wiersz dał mi do myślenia i o to chodzi. Dzięki!

 

P.

[Wochen]

@m1234 komunikacja niewerbalna jest potężniejsza od słów a istotą miłości jest wspólne przebywanie i czas , słowa są zbędne ….. o tym chciałem napisać