niejadek

[Jarosław_Wielgosz]

może i nie lubisz chleba
makaronu i ziemniaków
schabu frytek i hot-dogów
nie masz serca też do flaków

może i nie znosisz boczku
baleronu i słoniny
ale to jeszcze nie powód
aby stroić głupie miny

wczoraj mi obiecywałeś
zjem za babcię Franię Zuzię
a dziś chowasz głowę w piasek
zaraz mi tu otwórz buzię

lepiej jedz kochanie
bo jutrzejsze śniadanie
kotlecik oraz zupkę
podadzą przez kroplówkę.




[sub]Tekst był edytowany przez Jarosław_Wielgosz dnia 28-09-2003 21:29.[/sub]

[Magdalena C]

Ojej.......SZOK
Czy to fraszka jakaś w wydłużonej formie.
Wrócę jak przemyślę...


Peace

[natalia]

ooo
a to coś dla mnie :)
ślicznie to napisałeś!
ja chcę więcej takich wierszy!
tylko ta ostatnia strofa ma inny rytm.......no ale, uchodzi :)
niejadki.....no zdarzają się.

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[blazen]

Wierszyk do dziecka adresowany,
całkiem całkiem,
lecz ostatnia strofa odstaje
pod względem rytmu od pozostałych.

[natalia]

ale właśnie ta ostatnia uświadamia że chyba nie do dziecka adresowany.....przynajmniej nei takiego małego...

[Tommy Jantarek]

Przy pierwszych wersach pomyślałem "ale nudy", lecz zabiłeś mi ćwieka. Przy ostatnich miałem szczęk rozwarcie. Fakt, ostatnia strofa do małej przeróbki rytmicznej, ale nieistotne czy do dziecka pisane, doo kogokolwiek by nie było, jednakowo ciekawy wiersz.
pozdrowienia
[sub]Tekst był edytowany przez Tommy Jantarek dnia 30-09-2003 01:59.[/sub]

[Kai_Fist]

niejadek jako niejadek mi się podoba :)
(ale nie żeby zaraz do superulubionych leciał, tak po prostu do przeczytania jest ok)

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Jarosław_Wielgosz]

Dziękuję za komentarze.
Ten wierszyk (jak słusznie zauważył Kai Fist) jest do przeczytania i może powiedzenia sobie: sympatyczne.

Tak naprawdę to wprawka i pastisz piosenki zespołu Łzy pt.: "Anka, ot tak". Jeżeli ktoś zna, to niech sobie zaśpiewa tę piosenkę z moimi słowami. Ja jak sobie ją zaśpiewam (mimo że to moje słowa albo właśnie dlatego), to na mojej buzi pojawia się uśmiech. A tego nigdy za wiele.
[sub]Tekst był edytowany przez Jarosław_Wielgosz dnia 29-09-2003 18:07.[/sub]

[Adam_Szadkowski]

Może służyć jako reklama jakiegoś jogurtu...:)
Nie podoba mi się, bo nie wiem po co takie coś się pisze...

Adam

[Jarosław_Wielgosz]

Więc odpowiadam.
Nie jestem pierwszy, który pisze takie "błazenki". Pozwól, że przytoczę kilku moich mistrzów (broń Boże nie myśl, że mogę dorosnąć im choćby do pięt):

"Nie dabają moje papiery
O przeważne bohatery;
Nic u nich Mars, chocia srogi,
I Achilles prędkonogi,
Ale śmiechy, ale żarty
Zwykły zbierać moje karty.
Pieśni, tańce i biesiady
Schadzają sie do nich rady.
Statek tych czasów nie płaci,
Pracą człowiek próżno traci.
Przy fraszkach mi wżdy naleją,
A to w niwecz co sie śmieją."
To wstęp do Fraszek Jana Kochanowskiego.

I dalej coś z tej samej epoki:
"Azaż nie wiesz, iż duch smętny kiedy kogo ruszy,
Mędrzec pisze, iże kości i krew barzo suszy.
Bo kiedyby ludzie wszytko by w klozie siedzieli,
Tylko myśląc, a bez żartów, wszak by poszaleli.
I wianek cudniejszy bywa zawżdy przeplatany,
Niżli wszytek, jako powróz zielony, ruciany."
A to znowu tłumaczenie Reja, dlaczego wydaje takie frywolne figliki.
No, ale i bardziej współcześni popełniali takie wierszyki. Chociażby mój niedawno odkryty Żeleński-Boy. Też zacytuje. Tomik "Słówka" i znów jak u klasyków na początku apologia:
"Gdy coś mnie nadto wzruszy
Lub serce mi porażni,
Chowam się aż po uszy
Do swojej wyobraźni.

Tam o każdziutkiej porze
Schronienie mam zaciszne,
Gdzie myśl wyprawiać może
Przeróżne rzeczy śmiszne.

Miast czerpać próżną chwałę
W tym, że jak z książki gada,
W głupiutkie słówka małe
Calutka się rozpada.

Te słówka mi uciechy
Sprawiają nieraz mnóstwo,
Lubię ich puste śmiechy
I ducha ich ubóstwo.

Jak błazenkowie mali
Słówko się z słówkiem cacka,
To jęzor mu wywali,
To szczypnie je znienacka.

Jedno przez drugie hasa
Wydając kwik wesoły
Niby dzieciaków masa,
Gdy wyrwie się ze szkoły.

Jednemu w tej pogodni
Pąsem nabiegną lice,
Gdy żywszy ruch odsłoni
Młodziutkich płci różnice;

Inne, troszeczkę z boku,
Przystanie gdzieś nieśmiele
I stoi z mgiełką w oku
Jak zadumane ciele;

Te dwa, w pustocie nowej,
Objęły się przyjemnie
I same w rym gotowy
Splatają się beze mnie;

Ja patrzę na niewinne
Figielki miłych dziatek
I wolę niźli inne
Ten mały własny światek..."

Pozdrawiam

[Mirosław_Serocki]

Fajne.
A po co się takie coś pisze? Chociażby po to, żeby nie ograbić jakiejś babci na przykład (bo akurat piszemy). I już mamy coś pozytywnego.
Powstaje pytanie: po co pisze się erotyki i inne wiersze? Przecież powstało ich już setki tysięcy! Aby co? Kto odpowie?
Pisz tak dalej i nie przejmuj się. Jednak rytmika ostatniej strofy, moim zdaniem, do poprawienia.
Pozdr.