Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ryknęły syreny czerwonym świtem.

Ruszyły maszyny parowe,

by tłum je zasilił, krocząc za mitem,

który spętał im ręce i głowę.

 

Regułą dla twardych i tępych ludzi:

w gardziel zawartość wsyp worka

i zapamiętaj, jak tylko się zbudzisz,

że 'guzik - korbka'. 'Guzik i korbka' !

 

Nie wie biedota, że darmo się trudzi,

bo nie uchylił nikt prawdy rąbka,

że póki maszyn ktoś nie wystudzi,

to 'guzik - korbka', to 'guzik - korbka'.

 

Na to się zjawił czerwony książę,

Co rzekł - a brodę miał na trzy cale -

Problem 'guzika - korbki' rozwiążę,

bo stołki z bibliotek ja gniotę stale.

 

Pogładził brodę, rozwiązał w minutę,

lecz wątpliwości pominął mniejsze.

W mózgi idee zaszczepił zatrute,

a 'precz z guzik-korbką' istotniejsze.

 

Porządek obalił siłą formuły,

lecz zdążył gniew ludu obudzić.

Głodne maszyny już nic nie wypluły,

bo nikt: 'guzik - korbka' i 'korbka - guzik'.

 

Po pewnym czasie lud głodny, wyklęty

rżnął łbem proroka w bruk ulic.

Miast syren zaryczał: Niech będzie przeklęty!

Uwolnić korbkę! Przywrócić guzik!

 

I zjawił się znikąd błękitny mędrzec,

co rzekł - a całkiem był łysy -

choć problem 'guzika - korbki' się piętrzy,

ty kręć, ty wciśnij - ja będę liczyć.

 

Po pewnym czasie lud syty, leniwy,

marszem wygniatał bruk ulic,

rycząc znudzony : Niech będzie przeklęty!

On niechaj kręci - my będziem liczyć !

 

Oto jak błędnym nas kołem historia

mirażem dostatku wciąż łudzi.

W tle mruga przecież lampka kontrolna -

'Guzik i korbka' ! 'Korbka i guzik' !

 

Czy znajdzie się jakiś złoty diagnosta,

wyzwoli od udręk gnuśnych ?

Jest, jest mechanizm ! Metoda prosta -

wpierw pokręć korbką i wciśnij guzik.

 

 

YouTube - wersja dla leniuchów (udźwiękowiona)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie potrafię już inaczej pokazywać i przekazywać swoich myśli i uczuć jak przez poezję. I choć nie mam nawet najmniejszych zdolności plastycznych to jednak zawsze malowałem wyobrażonym słowem. Jedyne myśli, które po mnie zostaną, to te spisane w wiersze.   Tylko one utworzą mój idealny portret mój...   "Portret trumienny"   Chciałbym napisać co czuję. Nie warto. Chciałbym powiedzieć jaki jestem. Ty słuchasz już innego. Chciałbym pokazać, że jestem czegoś wart. Nie jestem i świat to bezlitośnie punktuje. Ty nawet nie musisz zapomnieć bo nigdy nie dane ci było być i pamiętać. Więc to ja zapomnę o życiu w kolaboracji ze światem żywych. Otwieram oczy. Nie mogę już znieść widoku świata. Zamykam je. Spokojnie i bez lęku, spadam w bezdeń czeluści swoich chorobliwych przekleństw. Takim mnie stworzyłaś. Więc teraz drwij z umysłu szaleńca. Zamknę się na wieczność. Bo kto przygarnie poetę nudnego? Żyje już tylko duchem nie ciałem. Zbudowałem sobie zamek na kompletnym odludziu. Cegły wypalałem z najgorszych wspomnień i szyderstw. Strzegą mnie zaklęcia starsze niż byty z Yuggoth. Pełna lawy fosa obronna. Dla mnie miłość jest zgubą a samotność to życia wiecznego fontanna. Nie zaryzykuję by kolejny raz napić się ze źródła już wyschniętego.   Postacie duchów w korytarzach i te na portretach schodzą mi z drogi. Nawet świat nadprzyrodzony mnie unika. Mój pokój pozbawiony barw. Moje zimne prosektorium. Duchy walą do drzwi. Belki u sufitu one są twardsze niż moja wola i zraniona dusza. Nie schody złote i windy prędkie zabiorą mnie do nieba. A z zamocowaną u końca ramienia pętlą, miłosierny dla takich jak ja odszczepieńców dźwig.
    • jest żywe jak nie nabity na szpilkę motyl przyciąga albo nurtuje daje przypływ dobrej chemii w pięknie  wszystko pięknieje twarz , dłonie nie chciałbym żeby ktoś je wyprasował oprawił w ramki lub spłoszył zostań piękno, gdy powiesz  to ucieknie niechaj jest
    • @Berenika97 Dziękuję, znajdę i się za pisanie znowu zabiorę, gdy się zrobi zbyt nudno.  Ps. Jestem kobietą.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Kto osiągnął wiele, często sięga wyżej, po króla, jak Mme de Pompadour, albo do pozaziemskiej nadprzestrzeni, jal peelka. Ten rybak, który złowił złotą rybkę też tak miał. Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...