Nigdy nie piszę

[Wiącek Marcin]

Nigdy nie piszę wierszy o miłości,
bo aby w pełni oddać jej wielkość,
należy najpierw ją mieć,
a potem stracić.
I z najdonioślejszą precyzją,
odsłaniać jej karty,
i z największym namaszczniem,
zrywać z niej skórę,
i z doświadczeniem porzuconego,
porachować jej kości,
i z ogromnym zdziwieniem stwierdzić,
że jest ich o połowę za mało.

Nigdy nie piszę wierszy o szczęściu,
bo aby wiedzieć czym jest,
należy nejpierw klęknąć przed skałą,
i z największym przekonaniem,
walić łbem w kamień,
i z należytą cierpliwością,
walić łbem w kamień,
i z niespotykanym zapałem,
walić łbem w kamień,
i z ogromnym zdziwieniem stwierdzić,
że wytrysnął strumień wody.

Nigdy nie piszę wierszy o Tobie...

27.05.2005r.

Wiersz dedykowany Jej.
P.S.-Tak trudno pisać wiersze dla Ciebie.

[jasiu zły]

Jako wiersz kiepski, ale oryginalny, a chyba mam dziś sentyment do takich. Daję plusa, bo ja też nie piszę wierszy o miłości, a ten odczytałem ironicznie i dobrze mi z tym było.
Pozdrawiam.

[Nikołaj Siergiej Ilicz]

kiepski.

[Aniolek]

Nigdy nie piszę wierszy o miłości,
bo aby w pełni oddać jej wielkość,
należy najpierw ją mieć,
a potem stracić.

Pięknie ujęte. Jakoś Mi się spodobalo....

[fr ashka]

nie podoba mi się. pisany jak proza, nie odczuwam żadnych głębszych uczuć. wydaje mi sie, ze juz kiedys slyszalam cos podobnego. oklepane, ale to tylko moje zdanie.
pozdrawiam, fr.ashka :)

[Samo zło]

czy ja zbyt wiele od poezji oczekuję na boga? tylko kilku posklejanych słów, tylko masy znaczeń, tylko jakichkolwiek wstrząsów. zbyt wiele? chyba tak..mało kto potrafi sprostać moim zachciankom, tobie też się nie udało. serdeczności