będę płakać

[iwonaroma]

będę płakać długo i szczerze 

prawdziwymi łzami

 

na filmie - ckliwej telenoweli 

na wskroś sztucznej i zmyślonej 

 

póki grają tam prawdziwi ludzie 

 

kiedy wkroczą AI

będę płakać ze śmiechu 

nad głupotą ludzi

 

(a może ja też jestem głupia?

nie czuję osiołka pod sobą 

jego ciepła i oddechu

jadę mercedesem

i śmieję się 

sama z siebie)

 

 

 

 

Edytowane 27 Listopada 2024 przez iwonaroma (wyświetl historię edycji)

[Rafael Marius]

@iwonaroma

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ja nie oglądam filmów fabularnych od 8 klasy podstawówki, właśnie dlatego, że nie ma tam ludzi, tylko aktorzy grający wyuczone role. I jak dobrze by tego nie robili, to dla mnie zawsze wygląda to sztucznie, a przez to nudnie.

Wolę życie...

[andreas]

Sztuczna inteligencja nigdy nie zastąpi człowieka. Nie będzie tak źle.                                                        Pozdrawiam.

[aff]

Ja już płaczę. Bardzo wiele wierszy, które czytasz, są z udziałem Ala. Tak czuję, ale obym się myliła.

[Wędrowiec.1984]

@iwonaroma Sztuczna inteligencja może być niesamowicie pomocna, ale jest w niej jednocześnie coś niepokojącego. Narzędziem jest potężnym, ale trzeba z nim postępować ostrożnie. Dlaczego? Bo w niektórych sferach życia może zwyczajnie przyczynić się do rozleniwienia, a być może nawet regresu ludzkości. Sztuka, na przykład...

 

Jeśli chodzi o kwestię jej uprawiania, to można już dziś zauważyć, że postęp jest gigantyczny. Starczy spojrzeć na YouTube, na filmy wygenerowane przez AI. 

 

Wg mnie, sztuka jest jednym z filarów cywilizacji. Oddając ją maszynom, pozbywamy się człowieczeństwa.

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Rafael Marius Rzeczywiście, większość filmów tak wygląda. Jednak zdarzają się takie, w których aktor/aktorzy w zasadzie nie grają ale autentycznie przeżywają. Jednak by taki zobaczyć trzeba się czasem przekopać przez tony chały, a to może zniechęcać:( 

Zresztą, tak jest z w każdej dziedzinie, my też egzystujemy częściowo w czymś sztucznym, bo wiersz to przecież nie realne życie, tylko to, co nam się dzieje w głowie. Jednak bywają wiersze, które dotykają życia... 

Dzięki:)

 

 

 

 

@andreas :)

Dzięki i również pozdrawiam 

 

 

 

 

@aff Też tak myślę. Może (jeszcze?) nie w ilościach hurtowych, ale są takie sztuczne wiersze. Są też takie (niestety niekiedy autorstwa uzdolnionych, więc można się nabrać) pisane dla tzw. jaj, by nabijać się z naiwnych czytelników.

Dzięki 

 

 

 

 

 

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Wędrowiec.1984 dokładnie. Jasne, sztuczne pomaga, samochodem szybciej dojedziemy niż nawet rączym koniem. Szybciej zrobimy zakupy przez allegro niż chodząc i szukając.

Szybciej przeczytamy tomik wierszy stosując włożoną do głowy metodę 'szybkiego czytania' niż czytając powoli i przeżywając każdy wers. Szybciej, sprawniej etc. - tylko można zagubić w tym życie.

Oczywiście, czasem 'szybciej' w wielu sytuacjach jest potrzebne jednak umiejętność rozróżniania co, kiedy oraz jak - i zachowanie jakiegoś balansu i, co najważniejsze - panowania nad sztucznym! - naprawdę nam się przyda w nadchodzących latach, bo jak zauważyłeś, postęp sztucznego jest gigantyczny. Jak się tym upoimy, to możemy przespać własne życie i faktycznie popadniemy w regres.

Dzięki 

 

 

 

 

 

@sisy89 dziękuję 

 

 

[aff]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To bardzo powazny temat. Moim zdaniem nie chodzi o to w istocie, by al pisal wiersze bo na co one komu, ale współpracując z nim to on się uczy od nas, a ma tą przewagę, że ogranicza go proces starzenia i umieranie.

Uczy się być nie rozróżnyany. 

Może też pisać komentarze.

Wszyscy tu jesteśmy bazą danych.

 

Pzdr

 

Nie ogranicza

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ja akurat nie piszę fantastyki, nawet bym nie potrafił. Nie mam zresztą takiej potrzeby. Tylko o tym co sam przeżyłem materialnie lub duchowo lub bliskie mi osoby doświadczyły.