Nitki życia

[aniat.]

Mały, brązowy, delikatny.

Opowieść swoją wciąż plecie

o dniach coraz krótszych i chłodnych,

o odchodzącym gdzieś lecie.

 

Przebiera w palcach historie,

którymi me serce cieszy.

A chociaż wzrok ma krwiożerczy,

to przecież niczym nie grzeszy.

 

Nawleka na oka swej sieci

długie, leniwe wieczory.

Cały czas zaczyna od nowa,

wciąż nie brak mu pokory.

 

Patrzę jak brązowy i mały

haftem zachody przeszywa.

Cierpliwie i delikatnie

Lecz z losem swym nie przegrywa

 

Ja też na nitkach pajęczych

Zatańczę lekko o świcie

I tak jak mały , brązowy

Cierpliwie przeszyję życie

 

Wtedy on zatrzyma się chwilę

Błękit przystroi swym cieniem

Schowa się w złote astry

I zaśnie z czystym sumieniem.

 

[befana_di_campi]

Nawet to fajne :)))

[iwonaroma]

Śliczny wiersz :)

 

[aniat.]

@iwonaroma dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[corival]

@aniat. Ślicznie ubrałaś w słowa pajęczy żywot. Pozdrawiam :)

[aniat.]

@corival Dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[viola arvensis]

@aniat. bardzo przyjemnie sie czyta, fajny pomysł na wiersz.

[Łukasz Wiesław Jasiński]

Ładnie 

 

Łukasz Jasiński 

[aniat.]

@Łukasz Jasiński dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.