Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ani słowa

Monia
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Monia

Monia

Opublikowano
Opublikowano

Z cyklu wyciągnięte "z szuflady" cz.XXXII

 

ścigają się myśli

pora odrzucić je

 

Temida odpuszcza winy

nie powie ani słowa 

 

rzucone w przepaść istnienia

wciąż wołają o pomoc

 

żadnego anioła stróża 

odcięte od świateł

5
Monia

Monia

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Hiala Różnie można to rozpatrywać pozdrawiam ;)

@Rafael Marius Masz rację,aczkolwiek tutaj jest bardziej o niesprawiedliwości w życiu pewnego rodzaju pozdrawiam ;)

@Corleone 11 Ok zapamiętam :)."Pora odrzucić je" było użyte w kontekście myśli, natomiast "nie powie ani słowa" odnosiło się do sprawiedliwości,bądź bardziej jej braku.Także dziękuję ci za propozycje,aczkolwiek koncepcja utworu bardzo dobrze zgrywa mi się z tymi wersami.Pozdrawiam ciepło ;)

@corival Owszem.Ogólnie utwór jest wielowymiarowy także można to sobie interpretować po swojemu pozdrawiam również ;)

2
Łukasz Wiesław Jasiński

Łukasz Wiesław Jasiński

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Temida jest ślepa, a pracują tam nieuki, dosadnie: są trzy układy - nepotyzm, faryzeusze i złodzieje, dodam jeszcze Ordo Iuris, Iustitia i Opus Dei i nikt nie szanuje Konstytucji Trzeciej Rzeczypospolitej Polskiej, otóż to: niech pani sama wyciągnie wniosek - Konstytucja Trzeciej Rzeczypospolitej Polskiej powstała w 1997 roku, a Kodeks Karny w 1969 roku, więc? Natomiast: Karta Praw Osób Niepełnosprawnych powstała kilka miesięcy po Konstytucji Trzeciej Rzeczypospolitej Polskiej i jest zgodna z ustawą zasadniczą - też nie jest szanowana i respektowana.

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
1
  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      nienasycenie miłością

      Przez Migrena · Opublikowano

      @vioara stelelor   "do dupy to jest takie gadanie".   tak i nie.     bo nie chodzi o to że ja jestem do dupy. to tylko słowa które próbują ogarnąć to co ciężkie,  moment w języku,  próba uchwycenia siebie w ruchu co w środku się wije i pulsuje. Twoje "do dupy to jest gadanie” trafia w sedno ! prawda nie zamyka się w jednym zdaniu. ja nie jestem zdaniem. ja jestem tym co przechodzi przez słowa. tym co doświadcza przyczyn i skutków. tym co w relacji czuje własną wagę. ktoś zawsze bywa bardziej odpowiedzialny. nie ma tu wyroku wiecznego są tylko ruchy, błędy, niedopatrzenia. czasem ja w tym momencie jestem bardziej "do dupy” czasem ktos w innym i to nie czyni nas gorszymi ani nie definiuje nas na zawsze. heidegger mówi: słowa nie są bytem ale  są ruchem bycia próbą uchwycenia czegoś co ucieka . a wittgenstein dodaje :granice mojego języka są granicami mojego świata. każde zdanie o sobie to tylko rys tego świata. egzystencjalnie ( sartre ) -  człowiek jest projektem nie definicją nie wyrokiem. "jestem do dupy” to projekt chwilowy. nie esencja. nie kraniec. więc gadanie o sobie w bólu to próba uchwycenia siebie w czasie a  nie stygmatyzowania siebie na zawsze . to ciężar słów który mowi o dynamice rzeczy,  o tym kto, kiedy i jak wpływa na świat. i w końcu to co przechodzi przez nas i przez słowa jest większe niż każde zdanie. jest prawdziwsze niż każdy wyrok który moglibysmy wypowiedzieć o sobie.     wiem do kogo to piszę !   wiem, że to świetnie rozumiesz .   ale napisać musialem.     @huzarc   jak umiałem, tak napisałem !   dziękuję, ze jesteś.       @wiedźma   dziękuję za wspaniały i ciepły koment.   pozdrawiam :)      
    • huzarc
      Przylep

      Przez huzarc · Opublikowano

      Skurczony do onomatopei przylep tęsknoty przesuwa przez chromowany zgrzyt zapis czasu, nim, zwrócony w transie zwieszonego nawiasu, odsłoni nagie piersi lubieżnej cnoty.   Uczysz mnie, rozłożona na lazurowym runie, rozmycia, gdy - już rozprężona martwym dotykiem - mego potu malujesz miękko rumianym krzykiem swego ciała światłość śmierci na mrocznym biegunie.  
    • wiedźma
      Nie każde dziś jest snem, ale może być

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję,  tego mi dziś było trzeba. Pozdrawiam. 
    • Alicja_Wysocka
      nienasycenie miłością

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Migrena Masz w tym wierszu ogrom obrazów i emocji - aż się przelewa jak rzeka po deszczu. Czyta się to jak głód, który naprawdę nie zna nasycenia. Ale w komentarzu zrobiło mi się smutno. Nie mów o sobie w ten sposób. Czasem ktoś odchodzi nie dlatego, że z nami coś nie tak, tylko dlatego, że nie umie unieść tego, co dostaje. A Twój wiersz pokazuje, że dajesz bardzo dużo. Serdeczności :)
    • wiedźma
      Białe myśli na niebie

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Bardzo podoba mi się forma.  Ulotne chwile . Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...