Norge

[Włodzimierz_Janusiewicz]

W kraju gdzie kwiaty są już tylko
symbolem – trefnym i skutecznym
W kraju gdzie północ każdą chwilą
Gdzie serce trollów dawno zgniło
Zlęknionym

Tam gdzie pod ziemią we krwi zbytki
i kości. Gdzie szpitale w złocie
Gdzie piękno depce mądry, płytki
Gdzie zburzyli wszystkie zabytki
Słabym

Lecz na maszynie każdą nogą
wciąż stoję – ręce też pracują
Lecz krew ziemi leczę na nowo
za tysiąc koron tygodniowo
Odpadają

chorzy, puchną paznokcie dziewczyn
pod rękawicą co na taśmę
kładzie kwadraty ziemi, wdzięcznym
ruchem Madonny Ziaren – pięknym
jak flanca

Gdzie liść problemu w głąb wyrasta
kisimy się w sosie własnym. Gdzie
do północy życie uwiera
a przed szóstą sen w nas umiera
Zmęczonym

Skąd do blond – hożych dziewuch blisko
a fiordy ziemią kamienistą
psują redlice zapładniaczy
Skąd wierszyk nic dla was nie znaczy
Pozdrawiam

[Włodzimierz_Janusiewicz]

szczególne pozdrowienia dla fizycznych najemników

[joaxii]

Bardzo gorzki wiersz. Pełen złości. I przedstawia obraz Północy jakże daleki od tego, który znałam...
Pzdr, j.

[anetzka]

Jako blond hoża dziewucha..muszę się przyznać ,że mi się podoba..dobry temat,forma nienaganna..majsterstuck:))

[Włodzimierz_Janusiewicz]

cały powstał podczas pracy w Norwegii. Szedłem za maszyną po polu, poprawiałem redlice itd.i wymyślałem go. później po fragmencie powtarzałem (nie mogłem zapisać) Wieczorem umiałem go na pamięć i spisałem po obiedzie zjedzonym o godz. 21.

[Joanna_Felicja]

Moją największą miłością jest Estonia i Finlandia, toteż chyba daruję sobie obiektywizm(?) i powiem, że już tytuł mnie przeszył. Rzecz jasna pozytywnie :-)

[Mirosław_Serocki]

Oceniam pozytywnie. Na szczęście nigdy nie musiałem wyjeżdżać do pracy. Po tym wierszu wcale nie żałuję.
Pozdr.

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Ja tam po tym wierszu bym żałował. Niektóre przeżycia warte są przeźycia - szczegulnie gdy się już skończą. Bez tego np. nie był bym na lodowcu, bo nie było by mnie stać. No i wierszyk powstał.

[Maria_Magdalena_Kowalska]

To jeszcze ja się wtrącę :)
Trochę szkoda, że niezbyt konsekwentnie używasz rymów.
Ładne nawiązanie do skandynawskiej mitologii.
Blond-hoże dziewuchy - świetna okrasa wiersza.
Podoba mi się.

pozdrawiam

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Rymy i ich brak też mogą mieć jakiś ładunek emocjonalny. Np (z innej beczki)
"coś coć coś rym
i tu rym
urwo fro fro rym?(sugerowany)
jak flanca'

memento mori