Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


rozpisali mnie w okrąg chociaż sama
nie wiedziałam jeszcze jak to jest
być w punkcie

sztywno na tarczy leżę zgięta wpół
zapis sznurowaty na przegubach jaźni
trochę mnie męczy

przyznam - głośniej już kreślić
nie potrafię

tarcie też boli

głucho mi jakoś i chudnę

zapisałam się płasko na cień
na wodę

wystarczy

[sub]Tekst był edytowany przez Aneta Paradysz dnia 25-07-2004 20:45.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Aneta Paradysz dnia 25-07-2004 20:47.[/sub]
Opublikowano

przyznam - głośniej już kreślić
nie potrafię

tarcie też boli

głucho mi jakoś i chudnę

zapisałam się płasko na cień
na wodę

wystarczy
...choć wiem Aneto, że kiedy wejdę w Twój wiersz - to będzie mnie bolał, lezę zawsze jak ćma do światła.
Bo jest w tych słowach blask, który aż oślepie na moment, ale kiedy się otwiera oczy - kiedy ja je otwieram - to wiem, że bolec musiało.

Tekst nadzwyczajny.

ściskam (do bólu aż trochę zatrzeszczysz):)) - Mirka
[sub]Tekst był edytowany przez Dotyk dnia 27-09-2003 12:11.[/sub]

Opublikowano

Genialne, po prostu. Dziękuję Ci, że na świecie są jeszcze takie wiersze. Czekam ze znieciepliwieniem przedszkolaka na kolejne.
3maj się, pozdrawiam jesiennie
Evelina
[sub]Tekst był edytowany przez winna--czerwień dnia 27-09-2003 12:41.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...