Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dzika Róża.

 

A gdy światła zabraknie,

poeta zapomni pytanie:

Czy różą różo wciąż jesteś?

Czy tylko wspomnieniem swym?

 

I gdy świata zabraknie,

dzień nocą się stanie,

człowiek o sobie zapomni.

Wzywa go powołanie.

Opuszcza dom.

Ty zostajesz.

Ty Różo pozostaniesz.

 

Ojczyzna nasza w potrzebie.

 

Ty będziesz żyła

dzika Różo samotna,

zbyt piękna, by świat o Tobie zapomniał.

Ty w kolce uzbrojona dzika Różo samotna,

nawet gdy zapach utracisz,

on z deszczem powróci znów.

 

Pamiętaj, że tempo passa.

Nawet, gdy słońca zabraknie,

dzień nocą się stanie,

Ty różą pozostaniesz.

Rozkwitniesz,

przekwitniesz,

przeczekasz ten trudny czas.

 

Pytaj i pytaj wtedy natrętnie zapachem wspierając słowa.

Poprzez swych kolców cierpienie, gdy w palce je wbijasz lubieżnie,

zostawiasz czerwony ślad.

 

Skupiona na dzikim przetrwaniu

Dzika różo samotna,

porzucona w pośpiechu,

zdradzona.

 

Nie chciej się dopasować do świata w zbyt dużym pędzie.

Ty walcz o nasze (swoje?) szczęście

moja Różo Samotna w pośpiechu zdradzona.

  • 1 miesiąc temu...
  • 4 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciałbym pożegnać Stary Świat, lecz opisywałem go już na wielu linijkach Nowego nie witam czule, bo zaczyna od kłamstwa, pierwszej zmory człowieka, która go wlecze do użycia broni   Dziś obserwuję w ciszy jak Wodnik trzyma w sieci tych, którzy mieli się za rybaków, bo duma nie pozwalała być Rybą   Już dawno zrobiłem krzyżyk na uczucia Teraz patrzę na ostatnie podrygi tych, którym widać jedynie oczy, bo nie godni są oddychać planetą, którą podbili i zniszczyli Zostaję z prawdą, którą już się nie dzielę, podobnie jak uczuciami Historia nauczyła mnie nie zachłysnąć się szklanką złota i być jak Achmatowa z, niestety, jej bólem i końcem i w roku 2021 nikt prócz rosyjskich pisarzy nie ma wytrychu do uśmiechu mojego serca   Dowiedziałem się wiele o sobie samym, gdyż przedtem pisałem o innych Dowiedziałem się, że granice są potrzebne, bym mógł uciekać na swoją plażę, gdzie oddycham wszystkim, co nieśmiertelne, bo nie truposze systemu są problemem, tylko moją wagą jestem ja sam i moje łaknienie gwiazd, ciepłego wiatru, promieni, które odbijają się od fal, a moim zadaniem jest przekazać, że Miłość do Wszechświata jest jedyną i prawdziwą szczepionką na chorobę złej połowy naszych serc.
    • @Nata_Kruk ... ja daleko nie patrzę  i w myślach się nie gubię  mi wystarczy ...   dziś  dziś patrzę na Kasjopeję  nie widzę zakłóceń wybieram się tam  na najbliższy weekend  ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego wieczoru   
    • @Konrad Koper   Ta nawiasowa informacja - (Bohaterka jest aktorką.)- dużo zmienia. Nagle nie wiesz, co jest kostiumem, co maską, a co ciocią. A te "niewymiarowe kozaki" przed sekretnym schowkiem... Kafka spotyka Lema. Niepokojące. :) 
    • @FaLcorN Interesujące …:)    Och Kornel…a nie wolałbyś jednak trochę więcej…emocji? ;)  coś w tym stylu na przykład….;)            @violetta   ;) no cóż…to nawet trochę do mnie pasuje;) śluby czystości i śmierć na stosie ;)    Trochę się obawiałam czy nie będę przypadkiem Carycą Katarzyną II, w Twoich oczach;)  Pozdrawiam Violetta:) 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Le-sław Bóg stworzył czas, a więc są jednością. ;-)))))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...