Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dzięki ci Kauflandzie za twe hojne dary,

Za upusty, rabaty, którym nie masz miary.

Za półki, witryny wypchane po brzegi,

Za postój darmowy czy maj albo śniegi.

Ogarnąć cię trudno, wszędy pełno ciebie:

w gazetkach, reklamie, telewizji, web-ie.

Pragniesz mych wizyt, otwierasz podwoje,

By do skarbczyka wpadło to, co było moje.

Tyś dom swój zbudował, tu na gołej ziemi

I pokryłeś regały dobrami znacznemi.

Wraz ze ściśniętym sercem napis - Witamy,

By ofiarę złożyć, próg twój przekraczamy.

Tyś panem jest czasu przez długie godziny,

Gdy z nadzieją płoną na ceny patrzymy.

Za twoim rozkazem towary znikają,

A potem znienacka droższe się zjawiają.

Lecz i one złożone w wielkiej mądrości,

Upiększasz tańszymi, z oznaką starości.

Tobie z twej woli rolnik plony zwozi,

Których smak czasem w reklamie nas zwodzi.

Wina przepyszne, mięsiwa rozmaite dawasz,

Których kolorem sztuczno wzrok napawasz.

Słowem, z rąk twych czeka wszelkiej żywności,

Stworzenie z portfelem sporej wartości.

Obdarzaj nas, póki raczysz, łaskami swemi,

Póki Polak pokorny i pozbawion premii,

Ze spuszczoną głową - czy Marian, czy Józek,

Z Grunwaldu, z 'tej ziemi', niemiecki pcha wózek.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(wersja udźwiękowiona)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Benjamin Artur bardzo skojarzeniowe:)
    • @jan_komułzykant

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @violetta

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Strugą zielonego światła na jej biodra spłynął.   Jak zwinka koło nogi miesiąc czasu minął.   Tak to było — koło nogi, jak zwinka czas przepłynął.   W świecie wtedy niewiele się działo. Po śmierci Elżbiety tron objął król Karol.   Wiosna i grzech w pastelach do siebie pasują.   Jak łomem w łeb.   Jak zwinka koło nogi — tym razem minął rok.   A mówili: wiosna i grzech w pastelach do siebie pasują.   Jak łomem w łeb. Jak łomem w łeb.   Cóż, abdykować z tego powodu król Karol raczej nie będzie.   U nas też jakaś posucha.   Ucho — jak nie przyłożyć — listopad i znów: plucha.   W powietrzu czuć tylko: umysłów drżenie. Murti-Bingę. i nienasycenie.  
    • @Natuskaa   piszesz, że ujrzałaś w wierszu, to niezwykłe, bo potrafisz zdystansować się do własnej twórczości i ją sama interpretujesz- to dystans twórcy, świadczy o samoświadomości    ludzie mają tendencję do upraszczania- jak matematyka, to matematyka fakt niezaprzeczalny, że czemuś to służy    słowo kocyk niesie ze sobą wiele różnych konotacji- potrzeba ciepła, ochrona przed zimnem, dzieciństwo, przytulność, opieka, miłość, potrzeba ochrony    kratka- elementy ludowe, tradycję, niewolę, grę...   myślę, że to wieloznaczne   w utworze podporządkowane  zarazem matematycznemu rzucikowi- jak i kontrastowi- nowemu znaczeniu    kratka- szachownica pozwala przejść płynnie od matematyki do filozofii i emocji  motywy lustra, szafy, szachów, przenośnej gry- to rekwizyty czarodziejskie dzieciństwa (Opowieści z Narni, Alicja w krainie czarów, Małgosia contra Małgosia )   ale i narzędzia do odnalezienia się w świecie polityki, totalitaryzmów, itd.   czasem takie skojarzenia są równoprawne interpretacyjnie względem tego, co chciał powiedzieć autor   w tym tkwi urok i genialność poezji to właśnie ta wieloznaczność motywów jest potrzebna do dobrego opisania rzeczywistości i stanów   reasumujac-miękka szachownica krzywi trajektorię  a kocyk to rekwizyt spokoju i swojskości- swoją miękkością burzy porządek, ale i ratuje przed schematyzmem, daje ratunek
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...