Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pomyłką , której serce wykonuje 100 tys uderzeń na dobę , a system naczyń krwionośnych jest długości około 97tys. km. 

Pomyłką w której w jednej sekundzie obumiera 10 milionów komórek i w jednej sekundzie rodzi się 10 ml nowych.

 Faktycznie , Ktoś się pomylił.

 

Pozdr.

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - zależy od ciebie  - dzięki za czytanie - 

                                                                                     Pzdr.

Witaj - być może że tak jest - 

                                                        Pzdr.

@Olgierd Jaksztas - @andreas - @Natuskaa - @Leszczym - dziękuje -

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar

Ja również dziękuję, super text, jak zwykle. Pewnie rzadko wymieniany jesteś wśród najlepszych autorów na portalach, bo myśli się o kunszcie rzemieślniczym – pisanie kunsztowne, miotłopory i jebitety to rzemiosło i nic więcej. Ty jesteś poza kategorjami – obok, tak jak i ja zresztą byłem, i Ciebie lubię czytać najbardziej, texty gorsze to wyjątki, raz za razem łup łup! I tak trzymaj :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - dziękuje serdecznie za ten komentarz - staram się pisząc

wiersze być tylko sobą - jeszcze raz dzięki - 

                                                                                   Pzdr.

Witaj - dzięki serdeczne za czytanie i ten optymizm - 

                                                                                            Pzdr.serdecznie.

Witaj - dokładnie tak jaki napisałeś - warto żyć każdym dniem - dzięki - 

                                                                                                                       Pzdr.

                                                                                                           

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo pozytywny tekst, podoba mi się ten pozorny błąd użytego rodzaju rzeczownika,

właśnie o to chodzi, aby do dzieci mówić jak do dorosłych

(w każdym z nas jest dziecko) :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   pomogły, pomogły, jeszcze jak pomogły :)   dziękuję moja poetycka Siostrzyczko :)  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @leszek piotr laskowski   Gdy ósmy sakrament uchylił Ci drzwi, zrozumiałeś, jak kruche są ziemskie dni. Powrót z tej bieli w świat pełen blizn, to nie wygnanie do marnych płycizn.   To raczej dar, choć w smaku surowy, byś pisał rozdział zupełnie nowy. Skoro już wiesz, co na końcu czeka, żyj uważniej - nim wieczność poczeka.
    • @Poet Ka   to jest wiersz, który zaczyna się jak Bashō, rozpada jak Tzara i śni trochę jak Breton  ale ostatecznie zostaje sobą, bo zamiast znaczeń daje nam ruch, dzwięk i chwilę.   i małe wyjaśnienie :   Twój wiersz zahacza o dadaizm, ale nie w sensie czystej destrukcji języka jak u Tristan Tzara, tylko raczej w jego lzejszej bardziej muzycznej odmianie bo dźwięk ("łip”, "pa”), rozpad składni, typografia jako gest .   to nie jest bunt przeciw znaczeniu i  to raczej chwilowe zawieszenie znaczenia na rzecz brzmienia i samego ruchu . Ale jest tu też coś, co wykracza poza dada: - surrealizm (np. André Breton) pojawia się nie w obrazach sennych, tylko w logice skojarzeń -żuraw, sakura, namazake, potem nagle łopian, motyl, "przeswit”.   to się nie układa linearnie, tylko "przeskakuje” jakby tekst był zapisem strumienia percepcji. – bardzo mocno czuc   też wpływ haiku i estetyki japońskiej (tu można by przywołać Matsuo Bashō): krotkie ujęcia chwili, sezonowosć natura jako punkt skupienia (tu akurat ja nie czuje się dobry :))   tyle że  to rozsadzasz od środka  zamiast ciszy Bashō mamy nagle '!!!!!!!!!!!!!” i echa jak z jaskini . I to jest chyba najciekawsze bo  to nie jest czysty dadaizm ani surrealizm, tylko coś w rodzaju "haiku po przejściu przez dadaistyczny filtr” !!!!!!!   i to dla mnie jest super prześliczne !!!!!!        
    • @Migrena   Jeśli moje słowa choć trochę pomogły zobaczyć poza horyzont - to najpiękniejszy komplement, jaki mogłam dostać. Dziękuję. I pisz!  Potrzebujemy  Twoich obrazów. A wiosna uleczy - na pewno!      Gdy braknie dystansu, by nazwać swe cienie, Moje słowa niosą Ci ukojenie.   Wiosna to balsam, co świat rozjaśnia - Twój ratunek, gdy smutek wygasa.   Spójrz poza horyzont, tam bije światło, Z każdym oddechem będzie Ci łatwo.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...