Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nic już nie jest takie samo
Nic nie cieszy jak dawniej
Śmiech nie jest śmiechem
Płacz nie jest płaczem
Pozostała przerażająca pustka
Przepełniająca mnie od stóp do głów
Snuje się po domu jak cień
To już nie jest mój dom
To już nie jestem ja
To inna osoba
Słaba, zagubiona, bezradna
Czemu życie jest tak okrutne?
Czy rujnowania świata człowiekowi, przynosi komuś satysfakcję?
Czy napawa go radością?
Nie nawidzę życia
Chcę z tym skończyć...
Nie podołam zadaniu
Jednak coś mnie tu trzyma
Wiem, że te myśli są złe
Obiecywałam, że nie ulęknę się niczego
Lecz wtedy nie przypuszczalam, jak różne postacie może przybierać "nic"
To co człowiek wyobraża sobie w najgorszych snach, jest tylko namiastką tego,
co naprawdę może się wydarzyć
Nie mogę już cofnąć czasu
Nic zawrócić, zmienić...
Nie mogę też polec
Muszę żyć dalej...
Ktoś pokładał we mnie nadzieję,
Nie zawiodę....nie mogę...
Obiecałam...Obiecuję...
Gdziekolwiek jesteś...Obiecuję,
Nie poddam się...
Wytrwam...
I wygram..
Bo wiem, że jesteś ze mną...

Opublikowano

taa..pewnie zaraz rozpoczełoby się wymienianie kim jesteś, a kim nie jesteś, co lubisz jeść, a czego nie lubisz...wiało nudą, powiem więcej- przeszedł tajfun, szkoda, że nawet zniszczeń nie pozostawił...nie pozostawił nic. 3maj się- Samo zło

Opublikowano

Przegadany, ale myślę, że da się z nim coś zrobić. Zastanów się co jest dla Ciebie najistotniejsze. Nie opowiadaj nam wszystkiego, pozwól się domyśleć. Rozpacz rozpaczą, naogól piszemy gdy coś nas uwiera... Ale trzeba to zrobić tak, by zainteresowało innych (bo po to umieszczamy swoje wierszydła na forum, prawda?) Wyrzuć zbędne, unikaj powtórzeń, skróć.
Może do warsztatu... Może coś wyciągniesz...
pozdr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy Naprawdę wciągające! Jak zazwyczaj egzotyczne klimaty takich kultów mnie nie przejmują jakoś specjalnie, tak utworzona tutaj atmosfera działała wręcz hipnotyzująco. Lubię literaturę grozy - utwór wywołał ten specyficzny dreszczyk tzw. morbid curiosity, chorobliwej ciekawości ciągnącej mnie, jak po nitce do kłębka ku nieznanemu fatum :D Uchwycił mnie też obraz wszelkiego robactwa, szkodników i zarazy, która jednocześnie w swój podły sposób tworzyła jakąś koherentną część tego tajemniczego miejsca, dając znać już na wstępie intuicji czytelnika, że to czego doświadczy może być makabryczne, ale stanowi naturalną część mistycznej całości, wykraczającej poza podstawowe zmysły ludzkie.   Mam też pytanie. W jaki sposób decydujesz o podziale zdań na wersy w swoich utworach? Jest to proces bardziej intuicyjny, czy zwracasz uwagę na to, aby niektóre części były wyszczególnione intencjonalnie?
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Waldemar_Talar_TalarWaldemar_Talar_Talar dziekuję za polubienie. Pozdrawiam.
    • Oryginalne, przyznaję. 
    • ROZMOWA O POEZJI   Dzwonił kolega z uczelni starej, Że mnie wspomina, że... i tak dalej. Prosił o wierszyk w bieszczadzkich rymach, Najlepiej taki o połoninach.   No to mu odpowiedziałem: Żeby mnie miało pozbawić wzroku, Żeby mnie nędza dopadła w kroku. Żeby mi miało pokrzywić gębę, Do mgieł i górek wzdychał nie będę!
    • Zapisuję słowa na ciele wiersza między wersami ukryte piersi szepczą do ust głodnych czytania kuszą liter wypukłe wdzięki pozuje naga bezcielesna modelka słucha uważnie myśli czytelnika cała drży zachłannymi oczami widziana przygryza wargi na granicy szczytowania dłonią dotyka wilgotnych strof metafory pachnące umyte weną wypisana skóra pożąda ciała weź mnie – nie czytaj prosi nieśmiała
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...