Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Płynie A lekko wśród alejek poznania

i marzy że kiedyś szczęśliwa dopłynie

nie ustaje sądząc że piekła tutaj nie ma

jest tylko za plecami duża spalona ziemia

która we wspomnieniach miesza się z rajem

(gasi wodą przeszłość co pali jak gorący węgiel)

 

Zwolni A na chwilę i spojrzy na ciebie

i przez chwilę pomyśli tyś moim portem

albo przyspieszy kroku w słusznej obawie

iż widzi żeś portem wcale a wcale nie jest

bez słów zawsze jest przeto niedogadanie

(na spojrzenie nawet nie miałeś jak zareagować)

 

Rejs A to sprawa idąca w długie lata

mija więc co krok samotne żeglarki

niektórym zazdrości lub nie chce podobieństw

lśnią odbicia fal na mijanych twarzach

mówią same za siebie te sole na rękach

(zabiłyśmy ich - mężczyzn - bo byli bydlakami).

 

 

Warszawa – Stegny, 29.02.2024r.

Opublikowano

Nad tym wierszem trzeba pomyśleć, ale w końcu trafia się do portu. Zgadzam się mężczyźni to często bydlaki, niekoniecznie zgadzam się z zabijaniem, choć tu chyba nie ma dosłowności, ale i tak nieustannie będą się szukać nawzajem i wypatrywać 

Kredens pozdrawia 

 

Opublikowano

@Stary_Kredens Tak, tak, żeglarki i owszem mają lornetki :)

@Dared Osobiście nie nadążam za interpretacjami w stylu lajki i wyświetlenia dla przykładu. Staram się tym w ogóle nie kierować. Autorsko mi najbardziej odpowiadały te z moich tekstów, które tutaj wcale forumowo nie błyszczały. Jako czytelnik miewam również bardzo podobnie. I też zdarza mi się często wyczytać jakąś mega myśl, jakąś taką kwintesencję, jakiś pomysł, jakąś frazę, jakiś wers z czegoś co w całości najlepsze też nie jest i wcale nie podoba mi się najbardziej :// Ale ale - dopiero uczę się i pisania i czytania wierszy... Po prostu staram się Was gonić i choć trochę nadążać :))

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Nie, no nie wiedziałam :) Dziękuję za pochylenie się nad moimi bazgrołkami, za wnikliwość. Cały wiersz pisałam ósemką (po osiem sylab w każdym wersie)  Twoja propozycja jest ciekawa i bardziej przyległa do sensu, ale ma siedem sylab - jedną za mało. Ale może wykombinujesz coś - jestem otwarta na pomysł.   Serdeczności :)    
    • @Gocell śmiało! to dobre miejsce! będę zaglądał ;)
    • @Alicja_Wysocka Alice, wiesz, że jestem Twoim wpół-nieprzytomnym fanem. Bardzo dobry wiersz, ale to u Ciebie norma, więc nie chce mi Ciebie się chwalić :-) To, może się "czepnę" czegoś?  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Proszę, rozważ wersję: "półszeptem i półżywi"    Niby to samo, ale...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Charismafilos Dzięki! Mam jeszcze kilka takich, ten rozpoczyna wychodzenie z literackiej szuflady. Mam nadzieję, że też się spodobają:)
    • Siedząc w ciemnym pokoju  Można dopiero doznać spokoju Huk codziennego życia  Odbiera chęć tu bycia    Kiedyś nie było gorzej  Było więcej łaski Bożej  Teraz ciągle gonitwa  O wiele trudniejsza niż niejedna bitwa    Miłość tłem jest do wszystkiego  Nie ma tego uczucia błogiego  Wszystko jest bez emocji cudnych  Żyjemy w czasach okrutnie obłudnych    Ekrany wszystko zabiorą bez reszty Radość uczucia i miłe gesty  Niby blisko a jak daleko  Codziennie na dworze rozlane mleko    Każda zmiana wiąże się ze stratą  Która jest czymś więcej niż do spłacenia rata  Każdy się burzy i winą obarcza Ale to wtedy działa jak tarcza    Nigdy to życie lepsze nie będzie  Ta myśl towarzyszy wszędzie I wziąć z pokorą ile zostało A okaże się że czasu zawsze mało 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...