Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Paulinka jest w zamyśleniu
siedzi podparta parapetem
kwadratu szyby nie widzi
jest prześwitująca -
okno też jej nie widzi
jest prześwitujące

Paulinka podskakuje wysoko
idąc do szkoły
skoczyła dziś 2.49
to ładnie
rekord w podskoku

Paulinka na dziedzińcu snuje
się i fatazje
robi na asfalcie dłoń
z kasztana z pięciu liści
złości się na wiatr
trzeba będzie rękę kochanego
teraz w gips włożyć
- wkłada
delikatnie gałązkami
usztywnia pień
leżącego płasko drzewa

Paulinka uczy się biegać do telefonu szybko
uczy gest filmowych zagrań
całuje lustro
ćwiczy zazdrość

mówiła mi - kocha bardzo

[sub]Tekst był edytowany przez Adam Szadkowski dnia 24-09-2003 14:48.[/sub]

Opublikowano

bardzo trudno mi odbierać Twoje wiersze. jednak w jakiś sposób zwykle mnie intrygują, jakby miały w sobie jakąś zadrę, która nie pozwala ich spokojnie przełknąć i każe je sobie przypominać i znowu czytać.
czasem trafiają do mnie naturalnie, ale z reguły nie.

ten mi się podoba:)

tylko to zdanie mnie męczy:
"uczy gest filmowych zagrań"

pozdrowionka
Wiolka

Opublikowano

Paulinka na dziedzińcu snuje
się i fatazje
robi na asfalcie dłoń
z kasztana z pięciu liści
złości się na wiatr
trzeba będzie rękę kochanego
teraz w gips włożyć
- wkłada
delikatnie gałązkami
usztywnia pień
leżącego płasko drzewa

Paulinka uczy się biegać do telefonu szybko
uczy gest filmowych zagrań
całuje lustro
ćwiczy zazdrość

mówiła mi - kocha bardzo

cudo

Opublikowano

świat dziecka ... najbardziej intrygujący ze wszystkich
wiersz ujawnia dramat samotnych dzieci
ich ucieczkę w bezczucie, dorosłość
rozdają swoją miłość każdemu czekając na wzajemność
wiersz pięknie się odsłania po kolejnych czytaniach
i pointa jest tak mi bliska
każdy chce miłości

dzięki Adamie

seweryna


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...