Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

wieczorami pił piwo
z pięknymi przyjaciółmi
blaski świateł na tafli wody


opuszczał przystań
nie zasłaniając kikutów łodzie wypływały

przypływały


nie miał nóg
ja z opuchniętymi stopami
szłam trzymana w objęciach


łowił ryby

bez dłoni a potem wracał

w ciemnych okularach


wstawało słońce
siedział obok
pustej ławki

 

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez et cetera
Szuch/aleja (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Ossendowski to genialny pisarz i mający najwięcej wydanych książek ze wszystkich polskich pisarzy w historii. Polecam Ci "Lenina", za którego KGB ścigało go na całym świecie, a nawet po śmierci wykopano go z grobu. Nakład Lenina konfiskowano po naciskach ZSRR w kilku krajach.  Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ileż on tego napisał...

W każdym razie czyta się jak poezję. Dziękuję za słowo :-)

Właściwie wspomniałam tylko aby wyjaśnić co to jest szuhaleja, bo brakowało mi tego słowa.. Dziękuję Marku. Miłego dnia.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki. Wpadł mi po paru latach.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję

Taka mała to np duszehubka.

W szuhalei zaś mógł się ktoś wyłożyć i poganiać innych do wioseł.

Dla mnie jak widzę zdjęcia, wszystkie wydają się łatwo zatapialne. 

Pzdr

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jest całkiem dosłowny.  Ale to nie akurat o molo w Sopocie w pełni lata. Naprawdę dziękuję, to stary wiersz.

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Annna2... fajne to jest, że coś zainspiruje i wchodzimy w rolę peela, z przeczytanej treści. Sprawdziałam Dymytro - nie znałam zupełnie, "Pamfir" - także nie znam, a może powinnam... Podajesz w wierszu obraz wsi, z której chce się uciec... i zabrać marzenia, jeżeli nie zdarzy się śmierć. A.. "tam wciąż szumią drzewa i żalu  wnich nie ma"... jakie to kojące... :) jakby czekały na powrót "tambylców"  i nawet już... "słońce mruga deszczem". .. :) Niełatwo jest być w miejscu, gdzie regułki i tresura stają się tym, co opisała Szymorska*... w "Rzece Haraklita" i jej fraza... (...) może to ciemność w zakłopotaniu mruga? *.... całkiem możliwe. Dałaś symbole, co trochę utrudnia wejście w wiersz. Ja, musiałam poszperać. Dało się... Pozdrawiam.
    • @Łukasz Jurczyk   To bardzo ciekawe, w jaki sposób greccy najemnicy reagowali na upadające imperium perskie.   Narrator wywodzący się właśnie z nich przeprowadza chłodną kalkulację i ma swoją filozofię. Widzi on w upadku Dariusza "prawo natury" - czyli eliminację słabszych. Świetnie ukazany jest oportunizm - tu jest to mechanizm przetrwania. Wybór "nowych panów" wynika z potrzeby znalezienia jakiegokolwiek porządku w chaosie.   Narrator- najemnik ma swój kodeks moralny. Bo są również granice psychologiczne i moralne - granice wytrzymałości, poświęcenia i lojalności. Stawia wyraźną granicę między zdradą a samobójstwem. Nie chce ginąć za ideę czy państwo, które faktycznie już przestało istnieć ("co już umarło") - ceni własne życie.   Jak zwykle - świetny tekst!    Gaśnie blask wodza. Szukam nowego światła, nowego boga i pana.
    • Zegar_mistrz     naprawia mechanizm który czasami zawodzi bo czas bo korozja                          bo rozsypany popiół                     który nie chce się złożyć w bukiet  niezapominajek                                 przecież zegarmistrz  nie utka chwil z wczoraj jego dzisiaj też się błąka jak kundle w deszczu  na progu sąsiadka  jeszcze matka już wdowa   chciałabym jeśli można mam trochę dziwny zegarek   co rok wskazówki cofają się zawsze tego samego dnia kiedy zbieram kwiaty na łące   a gdy mi - te łąki - zabiorą      czerwiec, 2026    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      .... ostatnia strofka, bardzo ważna... :) Ma moc. @andrew... szanuję całość. Pozdrawiam.
    • nowe drogi tworzą się od spodu jak gałęzie odnawiają zielenią niedługo zakwitną
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...