Korale łez

[Bożena De-Tre]

Korale łez.

 

Swe żalu łzy na sznur nawleka

i robi z nich korale.

Pierwsze paciorki z bólu dzieciństwa,

choć nie pamięta go wcale.

 

Siedzi pod oknem w tym samym miejscu.

Nawleka korale od lat.

W ciszy skupiona,

czas płynnie płynie,

brama zamknięta,

wszystko jest białe…

Pamięta jeszcze dojrzały bal.

 

Martwa jak Anioł, co skrzydła stracił,

a myśli, że wciąż je ma.

Liczy od nowa,

swe łzy nawleka,

ale korali brak.

 

Spogląda w okno,

supły rozrywa.

Unieść się chciałaby.

Nazbyt wysoko…cisza i ludzki żal.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - 

Spogląda w okno,

supły rozrywa.

Unieść się chciałaby.

Nazbyt wysoko…cisza i ludzki żal.

 

Witam - piękny ten wiersz - 

                                                            Pzdr.uśmiechem.

[Bożena De-Tre]

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Ci Waldemarze.Wzruszyła mnie historia kobiety której „ szczęścia w życiu zabrakło…piękny człowiek zbudowany z „ łez korali”.Dobrej niedzieli wśród bliskich źyczę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Leszczym]

@Bożena De-Tre Ładne i wzruszające !!!! 

[Bożena De-Tre]

@Leszczym Myślę ,że dużo „  ludzkiego smutku”wokół i dobrze go zauważyć, co nie znaczy” współczuć”…złe uczucie.Dziękuję za wizytę..dobrego życzę.

[Leszczym]

@Bożena De-Tre Tak, to prawda. Ale czasem w żart też trzeba obracać, bo niekiedy niektóre poziomy albo ich braki są niemalże nie do wytrzymania...

[Bożena De-Tre]

@Leszczym Szczególnie jak dotyczy to dzieci i chorych „ nieporadnych” a bliscy udają że jest ok.Muszę „cosik „pozytywnego posklecać

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

..może się uda