Niebo i ziemia

[Ola_Kwiatkowska]

słotny dzień
zapłakany świat
smutek i tęsknota
niebo skrapia ziemię łzami deszczu
oczekując na spotkanie na dalekiej linii
horyzontu
jak dwoje kochanków
niebo i ziemia
schodzą się potajemnie
dzień w dzień
od niepamiętnych czasów

[chmura]

No tutaj motyw jin i jang stanal mi przed oczyma jako zywo :D. Juz drugi raz w przeciagu kilku dni... :D
Z drugiej strony po co ten smutek jak oni i tak codziennei sie widza :D.
Gdybym ja codziennie w nocy byl z kobitka ktora kocham, to w dzien bym raczej nie plakal :D:D:D
A serio calkiem nastrojowy wiersz. Troszke moze te dwa wersiki gdyby byly nieco krotsze, albo by je jakos podzielic...
Ale nie chce mentorowac i buraczyc.
Pozdrawiam

[Dorma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten wiersz mi sie kojazy z toba Kochany...:)

[chmura]

glup duszno mi :D Goraco... Pozadanie wypala moje wnetrze jak gliniany gadnek :D
Ale ja jestem niebo :D:D bo wedlug chinskich legend, kobieta byla ziemia ... mam racje ??
Zreszta niewazne, nie bedziemy tu sobie pogaduch robic, bo kometowac mozemy tylko wiersz. Odpowiesz mi inaczej :D
Sorka za rozmywanie watku dla Ciebie Olu, ale Dorma jest wyjatkowa :D
Conajmniej tak wyjatkowa jak .... brakuje mi dzis polotu :D
Pozdrawiam

[Kai_Fist]

smutek i tęsknota
łzy deszczu
- troszę to pospolite, by zachwyciło...

wiersz mi przypomina bajkę o słońcu i księżycu :)

oczekując na spotkanie na dalekiej linii
horyzontu
tu wyczułem dziwne załamanie podczas czytania,
chociaż ten horyzont wydaje się przez to bardziej rozległy.

Pozdrawiam, Witam, i zachęcam do pisania dalej :)
Kai Fist