Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

już pora

leo
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

leo

leo

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

i już widzę jak się tracę,

bez szelestu, za drzwi pokoju

za drzwiami rzeczywistość bez jakiegoś sensu jak nauka bez ciekawości,

rozłożone me ramiona, na brak blasku piękny obraz

i już widzę,

co ja widzę?

 

czy coś, czy tak

śnię, marnuje potencjał 

czy to problem? 

bo przecież dlaczego "życ nie umierać?" 

zadaje sobie pytanie, 

potem się na spacer wybiorę

 

a jakże! były słów pragnienia 

ku romantykom me zażalenia,

(jestesmy zgubieni) 

zatracone oczy, 

zaspana godzina 

 

próbowałem złapać moment, 

na zawsze się nie udało, 

wskrzeszony ze mnie jest poeta, 

jedynie niestety poeta 

 

już nie ma świateł latarni, 

nie ma choćby gwiazd na niebie, 

stanę na środku, 

poczekam na Ciebie, 

co by trwać miało wieczność

dam ci światło moje, 

tak jak oddawałem zawsze

przejdę obok bez słowa, bo tylko to pozostało 

gdy nie ma już tego, 

co spełnieniem nazywano

Edytowane przez leo (wyświetl historię edycji)
2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      Powódź

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka jedna mniej czy jedna więcej jeśli z chęcią się zaręczę, co horyzont, to atrakcje - znika całe męstwo babskie    ;(    
    • Berenika97
      Zostań

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Zanim powiedziałeś, że to koniec - mrok siadał naprzeciwko. Patrzył w oczy tak długo, aż zacząłeś wierzyć,że nie ma wyjścia. Przepisał ci świat swoim alfabetem. Drzwi nazwał ścianą, okna - przepaścią. I uwierzyłeś fałszywemu prorokowi, który każde "jeszcze" przekłada na "nigdy". Przygniata żebra, aby serce przestało ufać we własny rytm. Twierdzi, że rozpacz to jedyny świadek twojego życia, odebrała ci już wszystko i zamknęła książkę. Kłamie!   Rozpacz nie jest autorem. Jest zbyt szerokim marginesem. Zostań, bo ta chwila jest pęknięciem skorupy. A wszystko, co żywe, zaczyna się właśnie od pęknięcia.  
    • andrew
      Nie jestem sam

      Przez andrew · Opublikowano

      ,, Pan jest łaskawy ,  pełen miłosierdzia ,, Ps 145    kamień  rzucony w przepaść  leci na żywioł  w ciemnościach    czasami  go przypominam  mimo ...   porywy chwili  wiodą na manowce    cudem opatrzność  wydostaję mnie na światło  przecieram oczy  nie wierzę że mogłem  tak błądzić  byłem blisko …   miłosierdzie Boże    żyję    nie przepadałem  kolejny raz   Jezu ufam Tobie    8.2026 andrew  Piątek, dzień wspomnienia  męki i śmierci Jezusa   
    • hehehehe
      Lim F+ - dogodził sobie

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Czuje Marian gdzieś pod Tucholą, że straszliwie jajca go bolą. Tnie (krzyk długo się niesie) i porzuca je w lesie. Może doń się nie przypiedrolą.   *   Mutant Janek w pobliżu Abdery czuje ból jajec. Ma je aż cztery! Rżnie je tępym kozikiem, wieńczy dzieło swe krzykiem. Dobrze, że w lasach mamy kamery.          
    • Berenika97
      Powódź

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!  Czasami zastanawiam się, po co ludziom tyle rzeczy. Ale gdy usłyszałam, że ktoś kupuje ciuch na jedną okazję, a potem albo oddaje, albo po prostu wyrzuca - to pomyślałam, że ta osoba nie zdaje sobie sprawy, ile kosztuje środowisko wyprodukowanie jednej sztuki ubrania. Albo jest na to obojętna.  Serdecznie pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...