Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Bądź moim światłem

Poezja to życie
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

RafałStudziński

RafałStudziński

Opublikowano
Opublikowano

@Dragaz ej, men luja alle ss man klar :P ja tak do Niej, bardziej więcej ostatnio niż mniej, się do Niej modlę, bo nawet w najgorszym mroku odwaga i humor, to nie zbroja a uśmierzenie bólu na leczniczy ból Antytoksyny Jadu Żmii, czyli jedynego lekarstwa na zabójczy Jad Pierwotnej Babylońskiej Mirry (bo kadzidzło i złoto jeszcze kumam od tych trzech Mędrców "darów" ale Mirra to karny kutas Pierwotnych) Bo kiedy powiedziała do mnie żebym zaczął się szanować to Jej powiedziałem że powinienem wtedy z Nią zerwać nazywając Ją Dwulicową Żmiją. Oczywiście dotarło do mnie że to właśnie Antytoksyna Jadu Żmii Chilli waszego Szatana w jednej trzeciej a w dwuch trzecich Kochanej, Kochanej waszego Boga leczy, ale (mindfuck!) ból zawsze boli, bez bólu się nie obejdzie i Tak jest też leczniczy ból który Ożywia a odwaga daje siłe znosić ból. Nie proś o Ochronę, a odwagę w zniesieniu bólu który ma Cię przybliżyć do Miłości, która Was nigdy nawet na sekundkę nie opóściła z jednym wyjątkiem, gdy zabrałem Ją Tam w te Inne supcio miejsce i na koncert "Nigdy Dawida Kwiatkowskiego" w Gdyni :P

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pisarzowiczka
      Zapomnij sobie

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      @Kiedy Jest Dzisiaj bardzo dobrze się ten wiersz czytało!
    • Pisarzowiczka
      Spływ

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      „Hej, tu jestem! Czy mnie słyszysz? Nie odpływaj!” – zawołała. Ocknął się z tej błogiej ciszy. Myślał o nadmorskich falach.   Chciałby taką czuć swobodę, znaleźć czas na próżne zbytki, lecz skok na głęboką wodę zawiódł – związek był za płytki.   Dość! Bo będzie tylko gorzej! Spojrzał na nią. „Nie tym razem!”. I odpłynął, hen, za morze. Czas wciąż płynie, a on z czasem.  
    • jjzielezinski
      Pani na D.

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @viola arvensis Teraz widzę (i czuję), że użyłem Dział Naprawdę Dużego Kalibru na problem inny niż ten, którego się domyślałem. Błąd w mojej męskiej intuicji wziął się być może z tego, że ostatnio pisałem trochę po angielsku i -błędnie- założyłem, że "pani D." ma swój inicjał od tego angielskiego wyrazu. ;) Tak czy siak bardzo Ci dziękuję Violu zarówno za Twój przepiękny i głeboki wiersz, jak również za miłe słowa w moim kierunku. :) Kto nigdy nie miał depresji ten niech chwali Pana Boga i dziękuje mu za to. To wszystko co piszesz Violu to 100% prawdy. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • wiedźma
      Cicho, cicho

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 Jak zwykle zaskakujesz. Wbiłaś mi tym wierszem klina:) Odrazu zaznaczę, że nie jest dla mnie łatwy do odczytania. Sam tytuł sugeruje mi, że  słowa " cicho, cicho " ustawiają wiersz do odczytu szeptem, to nie jest wiersz, który " krzyczy".  Odbieram go jako opis stanu człowieka po przedawkowaniu lęków, odpowiednia część pigulki wywołuje różne efekty, tu odpowiednio - sny.  Podmiot liryczny w " resztkach" świadomości  stara się określić jaką dawkę zażył. Trzy czwarte pigułkii sprawiają, że otwiera się brama czyśćca.  Obrazy " mieszają " się na przemian. Najtrudniejszym, dla mnie, odczytem jest " ten, który niesie światło ".  Słychać jego kroki na schodach. On jest tym, który ratuje. Jest przedstawiony w rodzaju męskim. Ja tu obstawiam lekarza lub ratownika medycznego lub mężczyznę, który nie spał, ( może z racji wykonywanego zawodu ).Sugeruję się tym, że słychać jego kroki. Wers " ten, który " niesie światło. Według mnie będzie to, ktoś kto po prostu przywróci podmiot liryczny do życia. Same słowa " cicho, cicho"  mogą tu być wypowiedziane przez osobę niosacą pomoc.  Ogromnie lubię Twoje wiersze.  Uściski.
    • Christine
      na miarę spojrzenia

      Przez Christine · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Czysta poezja. Udało Ci się ubrać w słowa to, co nieuchwytne. Puenta jest po prostu zachwycająca. :)))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...