?

[beta_b]

Czyżby to był koniec?
Nic już więcej nie ma?
Ściana za wysoka
i zamknięty temat?

Czyżby nic już w dali
nie czekało na mnie?
Czyżby to był koniec,
tak dziwnie i nagle?

Czyżby żadnym sprytem
nie dało się obejść?
Ani nawet cudem
wspiąć się, przejść, przeboleć.

Takie rozwiązanie
spada prosto z nieba.
Co ma zrobić umysł,
gdy już więcej nie ma?

 

Nici z targowania 

i Bóg nie pomoże.

Koniec trasy. Koniec!

to nie pauza w drodze.

 

 

Edytowane 28 Listopada 2023 przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Lubię Twoje proste w formie, ale refleksyjne i emocjonalne wiersze. Ten także skłania do zamyślenia. Pozdrawiam z niedaleka. M. 

[beta_b]

@Marek.zak1 dzięki Marku za dobre slowo. Ściskam, bb

[Jacek_Suchowicz]

czyżby nie znał umysł

co czynić powinien

dla skutku nie umiał

poszukać przyczyny

 

podrapać się w głowę

naprężyć komórki

i puetną wypalić

jak strzelec z dwururki

 

czyżby już ustrzelił

plik pomysłów godnych

nagle wszystko proste

sama wiesz co robić

:)

 

[Tectosmith]

@beta_b Zdecydowanie to dopiero początek. Ładny wiersz.

Pozdrawiam serdecznie :-)

[violetta]

Może w tym przypadku zawrócić :)

[beta_b]

@Jacek_Suchowicz czułeś się Jacku kiedyś, jakbyś stał po ścianą?

Gdzie już nie ma wyjścia, przejścia ani zmiany. Mleko się rozlało. Nie ma jak zawrócić, bo to przeszłość tylko. 

To odpowiednik stania nad przepaścią, tylko że przepaści nie ma. Jest wielka ściana a Ty w Himalajach zawieszony na poręczy i mrozie. Ani w górę ani w dół, ani Boga. bb

[Jacek_Suchowicz]

Witaj czysta teoria! Zawsze jest jakieś wyjście coś zrobić można, chociaż czasem los stawia nas pod ściną dając bolesną nauczkę, która nie jest bez celu, ma czemuś slużyć lub na coś przygotować 

"Co Ciebie nie zabije to Cię umocni"

Jacek

[beta_b]

@Tectosmith @violetta czasami zawrócić się nie da. Dziękuję Wam za obecność i lekturę. 

Nie wiem, czy udało mi się przywołać szok i zdziwienie. Brak pomysłu, szans, perspektywy, również emocjonalną prawdę, że to koniec. Ciepło pozdrawiam, bb

@Jacek_Suchowicz nie zawsze jest wyjście. Widziałam w kinie film o Napoleonie, w początkowej sekwencji prowadzą kobietę na publiczną egzekucję, wchodzi na podest. Jest świadoma, pewnie niewinna. Kat podnosi jej z szyi włosy, układa w wyżłobieniu kłody a ostrze ścina głowę. Nie ma odwrotu. Nie ma nic. bb

[Sylwester_Lasota]

Czyżby(?) pozostawia nadzieję, albo złudzenia, jak kto woli.

 

Serdeczności

[beta_b]

@Sylwester_Lasota miało zostawić niedowierzanie, z pełną świadomością. Ale jak to...? 

Ściskam ciepło, bb

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Powiem Ci, że czytając przeniosłem się myślami do ostatniej dyskusji pod Twoim wierszem i patrzyłem na wszystko z tej perspektywy.

Ale istnieje inne spojrzenie bardzo mi bliskie, widok z poziomu depresji i wszystko tam się zgadza z moimi odczuciami. Faktycznie jest tak, że w pewnym momencie jest się zdanym tylko na siebie i nic więcej nie da się zrobić. Z tym, że ja sam wiersz odczytuję bardziej, jako zdziwienie zaistniałą sytuacją niż całkowitą rezygnację i pogodzenie z własnym losem. Na samym końcu wyjaśniasz, że to już koniec. I wydaje mi się, że dobrze oddałaś całą sytuację. Ja, jedynie z powodu wcześniejszego skojarzenia nie wczułem się wystarczająco dobrze.

Ciekawe, jak pozostali?

Pozdrawiam ponownie.

[poezja.tanczy]

@beta_b

Nie ma końca bez początku

nowego

Ale dobrze ujęty temat. Refleksyjnie się zrobiło

Miło

 

Pozdrowienia najlepsze :)

[Pan Ropuch]

@beta_b ostatecznie ze wszystkich zachcianek i uciech boskonieboskich, widoków zapierających dech w piersiach, frykasów i rarytasów, bezapelacyjnie konkurs na najbardziej znośny koniec wygrywa - w czyjś ramionach

[beta_b]

@Pan Ropuch znów szukają raka. Szukają, nie znaczy jest ale to jedna z myśli, która do mnie przyszła. Milej w chorować w ramionach, ale to kosmetyka. Sam na sam - to moje odczuwanie. Ściskam, bb

Edytowane 29 Listopada 2023 przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[Pan Ropuch]

Pieprzone robaki. Ściskam ze ściśniętym gardłem, dajesz do przodu Becia jeszcze nie podliczamy. 

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasami nawet w czyichś ramionach bywamy samotni.

 

Trzymaj się.

[duszka]

@beta_b Taka sytuacja przerasta umysł, szokuje go, dlatego budzi silnly lęk lub gniew... U siebie zauważyłam, że zmusiło mnie to, do wgłębienia się w siebie, poszukiwania tej nieodkrytej jeszcze siły, która może tam po to jest, by w takiej sytuacji pomóc. Serdecznie Cię pozdrawiam :)

[kwintesencja]

@beta_b u Ciebie ta forma działa :) pozdrawiam